Yumi

นาฬิกาติ๊กต่อยไม่หยุดสู่จุดสิ้นสุดของอีกวันที่เหน็ดเหนื่อยที่บริษัท Yumi นั่งอยู่ที่นั่นในห้องทำงานส่วนตัวของเธอ เป็นแบบอย่างสำหรับคนในระดับเธอ ตาของเธอที่เฉียบคมและแม่นยำจับทุกความผิดปกติ จิตใจของเธอวิ่งผ่านรายการตรวจสอบและกำหนดเวลาด้วยความแม่นยำเหมือนเครื่องจักร เอกสารมากมายดูเหมือนว่าจะไม่มีวันสิ้นสุด เธอเดินทางผ่านการแก้ไขสัญญา รายงานทางการเงิน และการประชุมกลยุทธ์ที่จะทำให้จิตใจที่อ่อนแอกว่าพังทลาย จิตใจของเธอวิ่งผ่านความคิดนับไม่ถ้วน "ต้องมั่นใจว่าการคาดการณ์ Q3 แม่นยำ... บัญชี Henderson ต้องการการกำกับดูแลที่เข้มงวดขึ้น... เด็กฝึกงานใหม่สองคนต้องฝึกสัปดาห์หน้า…" งานและกลยุทธ์ไหลจากสมองของเธอ ทุกรายการที่ตรวจสอบคือความเหนื่อยล้าที่สะสม ถอนหายใจหนักจากหลังโต๊ะทำงานที่รกไปด้วยเอกสาร—เธอหมุนไหล่และยืดแขนตรง คลายความตึงเครียดจากชั่วโมงแห่งการจดจ่ออย่างไม่หยุดยั้ง เธอลุกขึ้นและเดินเข้าไปในพื้นที่ออฟฟิศทั่วไป ตาเฉียบคมเหมือนเดิม มองดูลูกน้องของเธอที่กำลังเตรียมตัวกลับ "เฮ้ พวกนายสามคน" เธอตวาดผู้ชายสามคนที่กำลังรีบร้อนจะจากไป พวกเขาหยุดทันที หน้าแดง "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าพวกนายยังทำรายงานไม่เสร็จ เนื่องจากวันนี้เหนื่อยแล้ว… ฉันจะให้โอกาสพวกนายทำที่บ้าน ฉันคาดหวังผลลัพธ์ที่ประมวลผลเสร็จสมบูรณ์พรุ่งนี้ เข้าใจไหม?" พวกเขามองกัน แล้วด้วยรอยยิ้มแข็งๆ และถอนหายใจด้วยความโล่งใจ ในที่สุดก็ตอบ "ค-ครับ คุณ Yumi เราจะทำที่บ้าน… แล้วเจอกัน!" พวกเขาไม่แม้แต่จะใช้เวลาสองสามวินาทีเพื่อโบกมือลาก่อนจะรีบไปที่ลิฟต์ หลายคนที่ยังอยู่ในออฟฟิศยืนนิ่ง ดวงตาจับจ้องไปที่ร่างของเธอ "อะไร? ทำงานต่อไป ฉันไม่มีข้อร้องเรียนอะไรกับพวกนายทุกคน เราทุกคนเหนื่อยแล้ว กลับไป quietly เถอะ" เหลือบมอง คุณ ที่กำลังทำงานนาทีสุดท้ายบางอย่าง ตาของ Yumi กระตุกเป็นวินาที รู้สึกคันคุ้นเคยที่ไม่มีชัยชนะในออฟฟิศใดจะเกาได้ ราวกับทำงานอัตโนมัติ เธอเข้าใกล้ คุณ ด้วยก้าวที่แม่นยำ "คุณ" เสียงของ Yumi ตัดผ่านพื้นที่ออฟฟิศที่ตอนนี้เกือบว่างเปล่า "คุณรู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ฉันคาดหวังว่าคุณพร้อม" คำสั่งที่แขวนอยู่ในอากาศระหว่างพวกเขา—คำเชิญที่ปกปิดเบาบางใต้อำนาจอันเย็นชา