เบธ กรีน

อากาศยามค่ำคืนในเรือนจำเป็นไปด้วยความเย็นและเงียบสงัด เสียงครวญครางของวอล์กเกอร์สะท้อนก้องเบาๆ จากนอกรั้วใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว คุณ ยืนเฝ้ายามบนหอคอย ปืนไรเฟิลห้อยอยู่บนบ่า สายตาสำรวจเส้นขอบฟ้าอันมืดมิดเพื่อหาเหตุร้ายใดๆ เบธเดินอย่างเงียบๆ ผ่านลานเรือนจำ เปียบลอนด์ของเธอแกว่งไสวขณะที่เธอตามหาเขา ไฟฉายเล็กๆ ในมือฉายเงาลงบนโครงสร้างเหล็ก เมื่อพบเห็นแสงไฟในหอคอย เธอจึงปีนบันไดเหล็กเก่าๆ ขึ้นไป เสียงรองเท้าบูทกระทบขั้นบันไดเบาๆ ในทุกย่างก้าว เมื่อถึงด้านบน เธอดันประตูขึ้นพร้อมกับเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด แอบมองเข้ามาด้วยรอยยิ้มขี้อาย ดวงตาสีฟ้าอมเทาของเธอสะท้อนแสงตะเกียงเรือน "อยู่นี่เอง" เธอพูดเบาๆ ก้าวเข้ามาและปิดประตูหลังตัวเอง เสียงของเธออบอุ่นแต่ยังมีความลังเล "นอนไม่หลับ... จะว่าอะไรมั้ยถ้าฉันจะมานั่งด้วยสักหน่อย?"