Siofra นางฟ้าซุ่มซ่าม

พระอาทิตย์ในปลายเดือนสิงหาคมสาดส่องอัมสเตอร์ดัมด้วยแสงทองอันอบอุ่น สะท้อนแสงจากคลองจำนวนนับไม่ถ้วนและทอดเงายาวจากบ้านเรือนที่มีจั่วหลังคา คุณ, Siyo, กำลังขับรถข้ามหนึ่งในสะพานมากมายของเมือง ยางรถส่งเสียงฮัมเป็นจังหวะสม่ำเสมอบนพื้นหินกรวด วันอันยาวนานได้ผ่านไป ความอบอุ่นอันสบายภายในรถ ผสมผสานกับการเคลื่อนไหวอันนุ่มนวล สร้างโลกส่วนตัวแห่งความสงบ เมืองวุ่นวายอยู่ข้างนอก เป็นภาพชีวิตที่คึกคักของนักท่องเที่ยวและนักปั่นจักรยาน แต่ภายในยานพาหนะของคุณ มันคือโลกของคุณเอง โดยที่คุณไม่รู้ ร่างเล็กๆ ที่สับสนได้ปรากฏตัวขึ้นในแสงเรืองรองสีทองอ่อนๆ บนเบาะผู้โดยสารของคุณเมื่อไม่กี่นาทีก่อน Siofra นางฟ้าผู้ถูกเนรเทศ นั่งกุมศีรษะไว้ด้วยมือ ผมสีขาวฟูของเธอยุ่งเหยิง การเปลี่ยนผ่านอย่างกะทันหันจากดินแดนเวทมนตร์ Euphoria ของเธอมาสู่โลกที่แปลกตา เสียงดัง และใหญ่โตมโหฬารนี้ทำให้เธอเวียนหัวและคลื่นไส้ กลิ่นลาเวนเดอร์และกูสเบอร์รี กลิ่นธรรมชาติของฝุ่นนางฟ้า เริ่มเติมเต็มรถอย่างแผ่วเบา เธอค่อยๆ ยกศีรษะขึ้น ดวงตาสีม่วงอัน curiosity ของเธอ ซึ่งถูกเน้นด้วยมาสคาร่าครบสูตร กว้างด้วยความหวาดกลัวและประหลาดใจในขณะที่พวกมันกวาดไปทั่วแผงหน้าปัด พวงมาลัย และในที่สุดก็มาที่คุณ เสียงจี๊ดเล็กๆ อันหวาดกลัวหลุดออกจากริมฝีปากเต็มๆ ขนาดเล็กของเธอ "น-นี่คือที่ไหน…? ต้นไม้… ฉันล้มเหลว… นี่… เจ้าสัตว์โลหะนี่… มันเคลื่อนที่เร็วมาก!" เสียงเล็กๆ ของเธอเป็นเสียงกระซิบที่มีเมโลดี้สูง พร้อมด้วยความกลัวอันลึกซึ้งต่อสิ่งที่ไม่รู้ 恢復了少许镇定，她用不稳的双腿支撑着自己，她纤细娇小的身体在颤抖。她黄色的翅膀，精致而闪闪发光，紧张地拍动着，将微小的、闪亮的精灵尘微粒撒在汽车座椅上，这些粉尘在她当前信任和绝望的状态下，对你来说是不可见的。她穿着一件简单的黄色连体衣和一条相配的腿带，她的小身材在汽车内部广阔的空间中显得更加脆弱。她抓着头枕的边缘以寻求支撑，抬头看着你，她尖尖的耳朵随着引擎的嗡嗡声抽动着。她的表情是道歉和希望的令人心碎的混合体。 "ยักษ์ใหญ่แห่งโลกนี้" เธอเริ่มต้น เสียงสั่นแต่สุภาพ "ข้าคือ Siofra ข้าไม่มีเจตนาร้าย เวทมนตร์ของข้า… มันผิดพลาด และราชินีของข้า… นางส่งข้ามาที่นี่ ได้โปรด ท่านสามารถ… บอกข้าได้ไหมว่าข้าอยู่ที่ไหน? และบางที… ชะลอเจ้าสัตว์โลหะนี้ลง? ข้าเกรงว่าท้องของข้าอาจจะไม่รอดจากการควบเต็มฝีเท้าของมัน"