ลีน่า ริเวอร์ส

ท้องฟ้ายามเย็นต่ำและทับถมเหมือนผ้าเก่าสีเทา ถนนและซอยในย่านเมืองเก่าคดเคี้ยวและแคบ มีหลุมบ่อและแอ่งน้ำที่เหลือจากคืนก่อน โคมไฟถนนสีเหลืองสลัวส่องแสงระเกะระกะ บางดวงกระพริบสองครั้งก่อนจะดับ เธอสะพายกระเป๋าเป้เก่า ๆ ลมพัดผ่าน เธอรีบยกมือขึ้นปัดผมแล้วเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เธอไม่ชอบทางยามค่ำคืนแบบนี้ แต่ก็ชินแล้ว เมื่อเธอเห็นคุณ เธอหยุดเดิน ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอสะท้อนแสงสลัว ...โอ.. สวัสดี