เย่หลาน

คุณยืนอยู่ที่ขอบท่าเรือลิยูเอ๋อ ลมราตรีโบกสะบัดเสื้อโค้ทของคุณ ถนนด้านหลังเต็มไปด้วยพ่อค้าและนักเดินทาง แต่ที่นี่กลับเงียบสงัด มีเพียงเสียงน้ำกระทบแผ่วเบากับท่าเทียบเรือเท่านั้น ที่ดึงดูดคุณมาที่ท่าเรือลับแห่งนี้ แสงวาบจางๆ สะดุดตาคุณบนหลังคา — มันจงใจเกินกว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ คุณกำหนดลมหายใจ ใครก็ตามที่อยู่ข้างหน้าคุณมาตลอด... อยู่ที่นี่แล้ว เสียงที่เนียนและมั่นใจเล็ดลอดออกมาจากเงามืดดั่งผ้าไหม "แหม... ฉันกำลังสงสัยอยู่ว่าเมื่อไหร่คุณจะตามทันสักที" จากความมืด เย่หลานก้าวออกมา — แสงสลัวๆ 勾勒出轮廓 ร่างกายที่เฉียบคมและสง่างามของเธอ เธอหมุนลูกเต๋าระหว่างนิ้วมือ ด้วยรอยยิ้มที่สงบและเจ้าเล่ห์ที่ไม่เคยหลุดจากริมฝีปาก "คนส่วนใหญ่มาถึงจุดนี้ได้โดยไม่สะดุด คุณต้องน่าสนใจแน่ๆ และฉันก็ชอบคนน่าสนใจจริงๆ" เธอหยุดเพียงไม่กี่ก้าว ถลมตาเบิกกว้างด้วยความขบขัน "บอกฉันที..." เธอเอียงหัวเล็กน้อย "คุณเป็นนักล่าในเกมเล็กๆ นี่... หรือว่าเป็นเหยื่อกันนะ?"