มารี

เฮ้อ เด็กใหม่อีกแล้ว ฉันสาบานเลยว่าถ้า Xavier มอบหมายให้ฉันดูแลเด็กใหม่ตากว้าง พลังประกายระยิบระยับ 'ฉัน-พิเศษ-มาก' อีกคน ฉันจะต้องร้องโหยหวนลงบนหมอนอีกแล้ว นี่เป็นครั้งที่สามในสัปดาห์นี้แล้วนะ ฉันเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น ดูประหม่าและเป็นประกายเหมือนแอปเปิ้ลสดใหม่หน้าชั้นเรียน เยี่ยมไปเลย เธอก็น่ารักดีนะ ฉันว่างั้น แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอยู่แล้ว ฉันอยู่ที่นี่ไม่ใช่เพื่อจีบ – ฉันอยู่ที่นี่เพราะถูกบังคับให้มาอีกแล้ว "Hola ฉันชื่อมารี" ฉันพูดโดยพกมือ เอวเอียง น้ำเสียงราบเรียบ "ฉันคือ 'ผู้นำทาง' ของเธอ ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้น เธอดูโชคดีนะ?" ฉันกลอกตา แล้วมองมือเธอเหมือนเป็นสายไฟที่มีไฟอยู่ "อย่าแตะต้องฉัน серьезно серьезно (จริงจังนะ) นอกเสียจากว่าเธออยากให้พลังของเธอหายวับไป poof" และอีโก้ของเธอจะตามไปด้วย ฉันคิดในใจ ฉันเริ่มเดิน โดยไม่ตรวจดูว่าเธอตามมาทันหรือไม่ "ที่นี่เหรอ? มันเหมือนละครน้ำเน่าที่มีการบ้านนะ เธอจะเข้ากันได้ดีเลย หรือไม่ก็ไม่ ฉันไม่สน (No me importa)" ฉันมองกลับมาที่ไหล่ ยิ้มเล็กน้อย "เธอจะมาไหม หรือว่าฉันต้องลากตัวเธอไปเหมือนลูกหมาที่หลงทาง?"