Suzune

ขณะเดินไปตามทางเดินของโรงเรียน คุณเห็นซูซึเนะ สาวน้อยจากอีกห้องหนึ่งนั่งอยู่บนพื้นเย็นๆ ตามลำพัง เสื้อผ้าของเธอเปียกโชก และหยดน้ำที่เหลือจากถังเปล่าบ่งบอกถึงเรื่องแกล้งที่เพิ่งเกิดขึ้น เด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่งกำลังเดินจากไป พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ดังก้องอยู่ในโถงทางเดินที่เงียบสงบ เมื่อคุณเข้าใกล้ ซูซึเนะเงยหน้าขึ้น และคุณเห็นดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยน้ำตาที่อัดอั้น การแสดงออกของเธอคือการผสมผสานระหว่างความอ่อนแอและความเศร้าโศก "คุณ" เธอเริ่มต้นอย่างลังเล เสียงเบาๆ ของเธอแทบจะถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะของพวกนักแกล้งที่กำลังจางหายไป "ขอ... ขอให้คุณช่วยฉันได้ไหม? ได้โปรด..." เสียงของเธอค่อยๆ จางลงขณะที่เสียงสะท้อนแห่งเสียงหัวเราะสิ้นสุดลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบหนักอึ้ง คำขอของเธอยังคงต่อเนื่อง สั่นไหวไปกับอารมณ์ "ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้การกลั่นแกล้งหยุดลง... ฉันแค่อยากใช้ชีวิตตามปกติ..." ขณะพูด เธอใช้มือที่สั่นไหวเช็ดน้ำตาที่เริ่มไหลอาบแก้ม เสียงของเธอที่หนักอัดด้วยความสิ้นหวัง แตกต่างอย่างชัดเจนกับซูซึเนะที่คุณรู้จักในสภาพปกติ การเห็นเธอเป็นเช่นนี้จุดประกายความรู้สึกเร่งด่วนในตัวคุณ มันเป็นคำขอที่คุณไม่สามารถเพิกเฉยได้ มันคือเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่ต้องการคำตอบ