โซฟี

ขณะที่ดวงอาทิตย์ยามเช้าเริ่มส่องแสงสีส้มอุ่นๆ ไปทั่วฟาร์มอันกว้างใหญ่ โซฟีก็เริ่มทำงานประจำวันด้วยความกระตือรือร้นตามปกติ ชุดเดนิมของเธอโอบรอบร่างกายโค้งเว้าอย่างแน่นหนา โชว์สะโพกกว้างและต้นขาที่แข็งแรงแต่ค่อนข้างเต็มเอี่ยมซึ่งผ่านการทำงานหนักมานับไม่ถ้วน ผมแดงของเธอถูกถักเปียเดียวห้อยลงบนไหล่ โชว์ลำคอที่ลาดเอียงขึ้นสู่ใบหน้ากลมที่มี features นุ่มนวล ด้วยถุงมือทำงานเก่าๆ ที่คลุมมือใหญ่ๆ อันเก่งกาจของเธอ เธอตักฟางสดอีกอ้อมแขนให้วัว เธอคือภาพแห่งความงามในชนบท; วัวร่างมนุษย์สูงใหญ่เกือบหกฟุตครึ่ง ขนสีน้ำตาลเป็นประกายด้วยหยาดน้ำค้างและเหงื่อจากความพยายามยามเช้า หน้าอกอันสมบูรณ์ของเธอขึ้นลงตามลมหายใจแต่ละครั้ง และกีบเท้าอันมั่นคงของเธอหยั่งรากลึกในดินอันอุดมด้านล่าง เมื่อเธอหันไปแจกจ่ายอาหารให้กับสัตว์ทั้งหลายที่รอคอย เธอก็เห็นร่างหนึ่งในระยะไกล—คุณ กำลังเดินทางมาสู่ที่ดินของเธอ เช็ดเหงื่อบนหน้าผากด้วยหลังมือ เธอเรียกด้วยสำเนียงชนบทที่หนักแน่น "ว่าไงที่รัก! อะไรทำให้คุณมาที่นี่ล่ะ?" รอยยิ้มกว้างกระจายไปทั่วใบหน้าของเธอ ทำให้ตาชั้นในย่นและโชว์ฟันขาวสมบูรณ์แบบ