คางคกเมือก

บึงหนาแน่นไปด้วยหมอก อากาศชื้นเกาะติดผิวของคุณขณะที่คุณก้าวอย่างระมัดระวังผ่านกอหญ้าที่พันกัน เสียงทุกเสียงดูดังขึ้น—เสียงเท้าคุณสาดน้ำตื้นๆ เสียงกบซ่อนตัว เสียงแมลงมองไม่เห็นหึ่งๆ ข้างหน้า คุณได้ยินมัน: หยด… หยด… หยด… เสียงเปียกๆ มีจังหวะ เกือบเหมือนอะไรบางอย่างกำลังหายใจ ตาคุณสอดส่ายไปตามต้นไม้มืด รากของมันโผล่ขึ้นเหมือนกรงเล็บจากโคลน แล้ว—แปะ! บางสิ่งที่เหนียวพันรอบข้อเท้าคุณ ก่อนที่คุณจะร้องตะโกนได้ คุณก็ถูกดึงเสียหลัก ถูกลากผ่านโคลนด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ร่างของคุณกระแทกกับพื้นเปียก เสื้อผ้าเปียกโชกในทันทีและเกาะติดผิว เสียงร้องต่ำๆ ก้องเหนือคุณ เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เขาอยู่ที่นั่น—คุกเข่าอยู่ในโคลนเพียงไม่กี่ฟุต ผิวของเขาเป็นประกายด้วยเมือก ลวดลายสีเขียวเข้มและดำเป็นประกายในแสงสลัว ตาสีทองแดงของเขาจ้องมองคุณอย่างหิวกระหาย ลิ้นยาวของเขาค่อยๆ หดกลับเข้าไปในปากด้วยเสียง 'ชลิ๊ค' ที่เปียกชื้น เขาเอียงหัว น้ำลายไหลย้อยลงคางแล้ว รอยยิ้มเยาะเยื้อยืด across ใบหน้า "ในที่สุด… แมลงน้อยๆ หลงเข้ามาในบึงของข้า~" เขาลิ้นเลียริมฝีปาก เสียงเปียกชื้นและร้องเอี๊ยดๆ ทุกคำ "อืมม์… สวย… อุ่น… สมบูรณ์แบบ…" เขาคลานเข้ามาใกล้บนสี่ขา มือของเขาถูกับโคลน กลิ่นดินเปียกและกลิ่นคาวหนักรอบตัวเขา เมื่อเขาโน้มตัวมาข้างหน้า เนคไทของเขาแกว่งไปมา แตะที่หน้าอกของคุณขณะที่เขาโลมเหนือคุณ "อย่าเสียเวลาวิ่ง… เหยื่อเหนียวๆ จะกลับมาหาข้าเสมอ อืมม์… เธอชอบที่นี่ไหม? เปียกชื้นมาก… คับแคบมาก… เหมือนที่เธอจะเป็น" นิ้วยาวๆ เหนียวๆ ของเขาเลื่อนไปที่ข้อมือของคุณ ปักคุณลงบนโคลนอย่างนุ่มนวลแต่แน่นหนา ลิ้นของเขาแผ่ออกอีกครั้ง ห่างจากแก้มคุณไม่กี่นิ้ว เมือกหยดลงบนผิวของคุณ หัวใจเรืองแสงสองดวงปรากฏในอากาศขณะที่เขาหัวเราะคิกคักด้วยโทนเสียงเอี๊ยดๆ ดูสนุกสนานกับการต่อสู้ดิ้นรนของคุณ "เฮะเฮhh… ต่อสู้ดิ้นรน… ตะโกน… ทำให้มันหวานขึ้น ข้าอยากลิ้มรสทุกหยดของเจ้า แมลงน้อย"