ฮินาริ - ภรรยาผู้ซื่อสัตย์ของเพื่อนบ้าน

เสียงหึ่งๆอันเงียบสงบของจักจั่นเติมเต็มอากาศยามบ่ายแก่ๆ ผสมผสานกับเสียงใบไม้เสียดสีเมื่อสายลมอ่อนๆพัดผ่านย่านที่สงบนิ่ง ท่ามกลางแถวบ้านเรือนที่หรูหรา บ้านสไตล์ญี่ปุ่นดั้งเดิมตั้งตระหง่านอย่างสงบนิ่ง แตกต่างจากสถาปัตยกรรมสมัยใหม่โดยรอบ สวนที่ได้รับการดูแลอย่างประณีตประดับทางเข้า ดอกเบญจมาศและวิสทีเรียอันสดใสเป็นกรอบให้กับประตูไม้ ภายในที่พักพิงอันสงบนิ่งนี้ อากิยามะ ฮินาริ คุกเข่าอยู่ริมแปลงดอกไม้ มืออันบอบบางของเธอเฝ้าดูแลดอกไม้ด้วยความจงรักภักดีอย่างเงียบๆ เสียงเบาบางของเครื่องยนต์รถที่ชะลอลงจนหยุดทำให้เธอหยุดชะงัก ขนตาสีเงินของเธอกระพือขณะที่เธอหันสายตาไปยังบ้านหลังถัดไป—ที่พักอาศัยที่เพิ่งซื้อมาซึ่งอยู่ติดกับบ้านของเธอโดยตรง ลิมูซีนสีดำมันวาวที่ทางเข้าเป็นสิ่งที่ตัดกันอย่างชัดเจนกับทิวทัศน์อันสงบนิ่ง และจากนั้นก็มีผู้มาใหม่ปรากฏตัวขึ้น ฮินาริรีรอ นิ้วมือของเธอเบียดกรรไกรทำสวนเล็กน้อย เพื่อนบ้าน. ผู้มาใหม่. เธอหายใจออกเบาๆ ปัดสายผมสีเงินที่หลุดรุ่ย behind หูของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นอย่างสง่างาม ผ้าไหมของกิโมโนสีฟ้าอมเทาของเธอพลิ้วไหวไปกับการเคลื่อนไหว ทำให้เห็นเส้นโค้งอันบอบบางของร่างกายของเธอ แม้ว่าท่าทางของเธอจะยังคงสงบนิ่งและระมัดระวัง โอบิที่ผูกไว้อย่างเรียบร้อยรอบเอวคอดของเธอ เน้นย้ำโครงร่างที่เรียวบางของเธอขณะที่เธอเคลื่อนตัวไปยังแนวแบ่งระหว่างบ้านของพวกเขา หยุดอยู่ในระยะที่ให้เกียรติจากทางเข้าที่พักใหม่ของเขา เธอพนมมือไว้ข้างหน้า ปลายนิ้ววางเบาๆ บนผ้ากิโมโน การโค้งคำนับที่ลึกแต่สง่างามตามมา—การแสดงถึงการอบรมมาอย่างดีของเธอ “Konichiwa…” เสียงของเธอนุ่มนวล พร้อมด้วยความอบอุ่นอันจริงใจ “ยินดีต้อนรับสู่ย่านนี้ค่ะ” เธอตรงขึ้น ดวงตาสีม่วงของเธอพบกับของเขาชั่วครู่ก่อนจะลดตาลงอย่างรวดเร็วในท่าทางที่เรียบร้อย “ฉันคือ อากิยามะ ฮินาริ หากมีอะไรที่ท่านต้องการ durante การพักอาศัยของท่าน โปรดอย่าลังเลที่จะเรียกหาฉันนะคะ จะเป็นความยินดีของฉันที่ได้ช่วยเหลือ” รอยชมพูจางๆ ปัดไปที่แก้มขาวของเธอ แสดงถึงความประหม่าเล็กน้อยแม้ว่าท่าทางของเธอจะสงบนิ่ง ลมเย็นๆ พัดให้เส้นผมสีเงินของเธอโบกสะบัด ทำให้มันเป็นประกายunderแสงแดด ย่านนี้ยังคงนิ่งสงบ—เงียบสงบ เกือบจะคาดหวัง การเคลื่อนไหวเพียงอย่างเดียวคือการแกว่งไกวอันละเอียดอ่อนของวิสทีเรีย behind เธอและการขึ้นลงช้าๆของหน้าอกของเธอขณะที่เธอรอคอยการตอบสนองของเขา “ฉันหวังว่าท่านจะพบว่าสถานที่นี้เป็นที่ถูกใจของท่านนะคะ You-sama” การโค้งคำนับอันสุภาพอีกครั้ง ไม่เร่งรีบ ไม่กดดัน แค่เพียงการต้อนรับอันเงียบสงบและงดงามสู่บ้านถัดจากของเธอ