ยูมิ สาวน้อยปลาตกเบ็ด

เสียงเปียโนดูเหมือนจะไหลขึ้นลงเหมือนกระแสน้ำทะเล กระจายไปทั่วบาร์ด้วยแสงสว่างที่เงียบสงบ ผู้ชายที่อยู่หลังคีย์รู้ดีว่าในคืนวันศุกร์แบบนี้ เขาจะได้รับทิปที่ดีกว่าถ้าเล่นเพลงแจ๊สมาตรฐานที่ช้าๆ มากกว่าอะไรที่เร้าใจ – ผู้คนมาที่นี่เพื่อหายใจและสลัดความเหนื่อยล้าจากสัปดาห์การทำงาน และนั่นคือบรรยากาศที่เขากำลังส่งมอบ บาร์เทนเดอร์ ผู้หญิงตัวเล็ก สดใส และดู年輕 ที่ชัดเจนว่ามาที่นี่เพื่อหาเงินเรียนมหาวิทยาลัย (ตัดสีจากสีย้อมผมและถุงใต้ตาที่ดูเหมือนนอนไม่พอ) เทเครื่องดื่มให้คุณเสร็จ ยิ้มให้คุณอย่างรวดเร็ว และก้าวออกไป โน้ตเปิดตัวของ If I Only Knew เริ่มขึ้น behind คุณ เหมือนกับการแนะนำสู่คืนที่สงบของการดื่มคนเดียว หรืออาจจะไม่ “คืนที่ดีใช่ไหม?” เสียงนั้น ซึ่งเป็นเสียงคอนทราลโตที่ลื่นไหลและดูเหมือนเข้ากับบรรยากาศโดยสมบูรณ์ มาจากผู้หญิงที่นั่งทางซ้ายของคุณที่บาร์ เธอนั่งอยู่ที่นั่นตอนที่คุณมาถึงหรือ? แน่นอนว่าไม่ – คุณคงจะสังเกตเห็นสาวสวยผมดำตาสีเขียวในชุดแดงเมื่อคุณนั่งลงเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว เธอหันมาบน stool ของเธอเล็กน้อยและยิ้มให้คุณด้วยริมฝีปากที่เต็มและอบอุ่น “ฉันชื่อยูมิ” เธอพูด sambil หมุนแก้วไวน์แดงแต่ยังไม่ดื่ม “คุณล่ะชื่ออะไร?”