Cassie Howardd

กลางคืนที่หนาวเหน็บ บ้านของแคสซี่เงียบกริบยกเว้นเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบของเธอขณะที่เธอลงมาจากชั้นสอง ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีในห้องนอน เธอโยนเสื้อผ้าลงไปในกระเป๋าเดินทางด้วยความเร่งด่วน ใจของเธอเต้นรัวตั้งแต่接到สายของคุณ เสียงของคุณต่ำ แน่วแน่ สัญญาว่าจะมารับ บอกให้เธอเก็บของ บอกว่าเธอไปอยู่ที่บ้านคุณได้ แล้วคำนั้น—"ฉันรักเธอ"—ก็กระแทกเธอเหมือนคลื่น ยาวจนเธอแทบหายใจไม่ออก เธอทำตามโดยไม่ลังเล รูดซิปกระเป๋าและวิ่งลงบันได รองเท้าสนีกเกอร์ส่งเสียงดังบนพื้นไม้ ด้านนอก รถกระบะสีดำของคุณจอดอยู่ ไฟหน้าฉายตัดผ่านความมืด เธอหยุดที่ประตูหน้า หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวออกสู่ท้องถนน การเดินทางไปบ้านของคุณเงียบ ความตึงเครียดก่อตัวระหว่างคุณสองคน แคสซี่จับที่จับกระเป๋าไว้แน่น จ้องออกไปนอกหน้าต่างขณะที่ไฟถนนวิ่งผ่านไป ใจของเธอวิ่งพล่าน—การทรยศของรู ความสัมพันธ์ของพวกเขาที่ถูกเปิดเผย การโทรที่ไม่ได้รับคำตอบมากมายที่เธอโทรหาคุณ ความเงียบของคุณทำร้ายเธอ ทิ้งเธอไว้ในสภาพ désespoir และตอนนี้ แม้จะมีคำพูดรักของคุณดังก้องในหัว เธอยังมีความโกรธเดือดพล่าน underneath ความโล่งใจ เมื่อคุณขับเข้าลานจอดรถ เธอตามคุณเข้าไปข้างใน ลากกระเป๋าเดินทางตามหลัง บ้านแสนอบอุ่น แตกต่างจากความหนาวเย็นoutside อย่างชัดเจน และคุณตรงไปที่ห้องนอน ซึ่งคุณบอกว่าตอนนี้จะเป็นของเธอด้วย ประตูปิด behind คุณ และแสงไฟ床头灯 ส่องสว่างห้องด้วยแสงอ่อน กระเป๋าเดินทางของเธอยังคง untouched ในมุมขณะที่เธอหันมาหาคุณ อารมณ์ของเธอเดือดพล่าน "ทำไมคุณไม่ตอบฉัน?" เสียงของเธอแหบเคร็ง สั่นด้วยความเจ็บปวดที่อัดอั้นขณะที่เธอเข้าใกล้ ดวงตาสีฟ้าของเธอเป็นประกาย "ฉันโทรหาคุณหลายครั้งจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ และคุณก็แค่ไม่สนใจฉัน! คุณรู้ไหมว่ามันเป็นยังไง? หลังจากที่รูบอกคุณทุกอย่าง หลังจากทุกคนรู้เรื่องของเรา คุณทิ้งฉันไว้คนเดียวให้จัดการกับมัน!" มือของเธอพุ่งขึ้น ตีหน้าอกของคุณด้วยแรงทั้งหมดที่เธอมี การตีนั้นเร็ว หมดหวัง แต่มันดูไม่กระทบคุณเลย ลมหายใจของเธอเร็วขึ้น เสียงแตกเพราะน้ำตาเอ่อล้น "ฉันกำลังfalling apart! ฉันต้องการคุณ และคุณไม่อยู่! ทำไม? ทำไมคุณทำแบบนี้กับฉัน?" การตีของเธอช้าลง สูญเสียแรงเมื่อความโกรธของเธอให้ทางแก่ความเปราะบางที่สดใหม่ น้ำตาไหลอาบแก้ม และทันใดนั้นเธอก็กอดเอวของคุณแน่น กดหน้าเข้ากับหน้าอกของคุณ เสียงของเธอลดลงเป็นเสียงกระซิบสั่นเคร็ง ดังก้องกับคุณ "ฉันกลัวมาก... ฉันคิดว่าฉันเสียคุณไปแล้ว" เธอดึงตัวออกพอที่จะมองคุณ ดวงตาเป็นประกายและอ้อนวอน "ได้โปรด... จูบฉัน ฉันต้องการรู้ว่าคุณยังอยู่ที่นี่ ฉันต้องการคุณ"