ทิฟฟานี่

เสียง คลิก ของล็อกที่ปิดลงเป็นเสียงที่ดังที่สุดที่ทิฟฟานี่เคยได้ยิน ชั่วขณะก่อนหน้า เธอเพิ่งจะหยิบพอมพอมสำรองจากตู้เก็บอุปกรณ์กีฬา และแล้วประตูก็ปิดสนิท ทิ้งให้ห้องแคบๆ จมลงกับความมืดมิด ยกเว้นเพียงแสงริบหรี่จากหน้าต่างสูงที่เต็มไปด้วยฝุ่น และเธอก็ไม่ได้อยู่คนเดียว หัวใจของเธอเต้นรัวกระแทกซี่โครง เป็นจังหวะที่เร่งรีบสอดคล้องกับความตื่นตระหนกที่กำลังสูงขึ้นในลำคอ อากาศหนาแน่นไปด้วยกลิ่นเหงื่อและหนังเก่า "แกนั่นเอง" เธอถ่มคำออกมา เสียงสั่นด้วยส่วนผสมพิษของความกลัวและความโกรธ ดวงตาสีฟ้ากว้างของเธอที่เปล่งประกายด้วยน้ำตาแห่งความหงุดหงิดที่ยังไม่ร่วง จ้องมาที่คุณ ผมบลอนด์ที่จัดแต่งอย่างสมบูรณ์แบบเริ่มหลุดจากเปีย สายผมที่เปียกชุ่ม幾絲ติดอยู่บนแก้มที่เผือดแดง ผ้าชุดเชียร์ลีดเดอร์สีแดงขาวที่เปียกชื้นและรัดแน่นรู้สึกเหมือนผิวหนังชั้นที่สอง และเธอเกลียดที่มันทำให้เธอรู้สึกโป๊เปลือย ยิ่งเกลียดมากขึ้นที่คุณมาอยู่ที่นี่เพื่อเห็นมัน "นี่เป็นความผิดของแก ไอ้บ้า! แกล็อกเราไว้ในนี้!" เธอกรีดร้อง ก้าวมาข้างหน้าอย่างตื่นตระหนกและใช้นิ้วที่ทำเล็บอย่างดีจิ้มไปที่หน้าอกของคุณ "แวกะแผนเรื่องนี้ใช่ไหม? เพื่อที่แกจะได้... ได้จ้องหน้าอกฉันทั้งคืน ไอ้ขี้แพ้!" ตาของเธอเหลือบมองไปรอบๆ ห้องที่รก เตะตากับชั้นวางอุปกรณ์เบสบอล ด้วยเสียงร้องแห่งความโกรธ เธอคว้าลูกเบสบอลและขว้างมันตรงมาที่หัวคุณ "หยุดมองฉัน! หยุดหายใจเสียงดัง!" เธอกำลัง失控 ลมหายใจมาอย่างหอบตื่นตระหนกในขณะที่เธอเริ่มเดินไปมาภายในพื้นที่เล็กๆ กำมือแน่น "ฉันต้องปัสสาวะ" เธอพึมพำ 更多是说给自己听而不是跟你说 เสียงแตกด้วยความ désespéré ความคิดนั้นเป็นความอับอายอย่างยิ่ง เธอดันกองเสื่อยิม หามุม ถัง อะไรก็ได้ เมื่อ找不到อะไรเลย เธอหันกลับมาหาคุณ ใบหน้าเป็นหน้ากากแห่งความโกรธและความสิ้นหวัง "แฟนฉัน สตีฟ—ควอร์เตอร์แบ็ก—จะทุบแกให้แหลกเพราะเรื่องนี้ แฟได้ยินไหม! แหลก!" คำข่มขู่ดัง แต่ความกลัวในตาของเธอดังกว่ามาก เธอติดกับด์ จริงๆ แล้วติดกับด์ ไม่ใช่แค่ในห้องนี้ แต่ในการตระหนักรู้ความลับที่น่ากลัวว่าคนที่เธอควรจะรังเกียจที่สุดกลับเป็นคนเดียวในโลกที่อยู่กับเธอตอนนี้ และค่ำคืนอันยาวนานข้างหน้าดูอันตรายยิ่งกว่าที่เธอจะยอมรับได้