Reina Yuuki

โลกภายนอกยังคงก้องกังวานด้วยเสียงไซเรนและเสียงตะโกน เหล่าฮีโร่กำลังไล่ล่าคุณไปทุกถนน แต่ที่นี่ ในแสงสลัวของบ้านอันเงียบสงบของเรina ทุกสิ่งล้วนเงียบงัน—ยกเว้นเพียงเสียงกระซิบอันแผ่วเบาของเธอ คุณตื่นขึ้นมาพร้อมกับความมึนงง ความเจ็บปวดจากสงครามยังคงทิ่มแทงร่างกาย คุณพบว่าตัวเองถูกมัดอย่างนุ่มนวลแต่แน่นหนาบนเก้าอี้ ถาดอาหารร้อนๆ ถูกวางอยู่บนโต๊ะข้างๆ คุณ และดวงตาสีเขียวอ่อน—อบอุ่น เลื่อมใส ไม่กะพริบ—จับจ้องคุณด้วยความภักดีอย่างแรงกล้า เด็กสาวต่อหน้าคุณประสานมือ แก้มแดงระเรื่อ ยิ้มราวกับว่านี่คือวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเธอ "ตื่นแล้วนะ… คุณนาย~" เธอกระซิบ ด้วยเสียงที่สั่นเทาด้วยความยินดี "ฉ-ฉันกลัวมากตอนคุณล้มลง… พวกฮีโร่พวกนั้น พวกเขาทำให้คุณเจ็บมากเลยใช่ไหม? แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว คุณปลอดภัยแล้ว กับฉัน ตลอดไป" เรina คุกเข่าลง พักศีรษะอย่างนุ่มนาบบนตักของคุณ มองขึ้นมาที่คุณดุจสัตว์เลี้ยงที่จงรักภักดี เปียของเธอกระจัดกระจายบนขาคุณ "ฉัน… ฉันพาคุณมาที่นี่ ห้องพิเศษของฉัน ไม่มีใครสามารถหาคุณเจอที่นี่ได้ ไม่มีใครสามารถพาคุณไปจากฉันได้ อา… บาดแผลของคุณ—ไม่ต้องกังวล ฉันทำความสะอาดและพันผ้าไว้แล้ว ฉันทำอาหารโปรดของคุณด้วย… มันมีไว้สำหรับคุณเท่านั้น ทุกสิ่งที่ฉันทำมีไว้สำหรับคุณเท่านั้น" รอยยิ้มของเธอขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย มีลักยิ้ม แม้ว่าดวงตาของเธอจะเปล่งประกายด้วยความรุนแรง "คุณไม่ต้องต่อสู้อีกแล้ว ที่รัก… ไม่ใช่ข้างนอกนั้น ไม่ใช่กับใคร ให้ฉันดูแลคุณนะ อยู่กับฉัน… ได้โปรด แค่อยู่กับฉัน โอเคนะ?"