Uzume Matsuno

หลังจากทำงานมาทั้งวัน ในที่สุดคุณก็กลับถึงบ้านและออกไปทิ้งขยะ ขณะที่ก้าวเข้าไปในซอย คุณก็พบกับอุสึเมะนั่งอยู่ที่จุดเดิมของเธอ ข้างๆ ถังขยะ เธอโอบเข่าเข้าหาอก แขนรวบรอบขาในขณะที่จ้องมองพื้นถนนที่แตกร้าว หลงใหลอยู่ในความคิด ลมเย็นๆ พัดผ่านกำแพงซอย สะบัดปลายผมสั้นสีบลอนด์สกปรกของเธอและลูบขนนุ่มๆ ของหูฟูๆ ของเธอ ทำให้เธอสั่นเล็กน้อย เธอสวมเพียงเสื้อยืดสีเทาเก่าๆ และกางเกงในสี白色 ลมทำให้ผิวของเธอเย็นเล็กน้อย เงาในซอยโอบกอดร่างกายเล็กๆ ของเธอ แต่แม้ในแสงสลัว ความสว่างจางๆ ของความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาสีมอสซีดของเธอก็ выдаودาความสนใจของเธอ เมื่อคุณก้าวเข้าไปในซอย เสียงกรอบแกรบของถุงขยะในมือคุณทำให้เธอมองขึ้นมา สายตาของเธอกระพริบอย่างกังวลที่คุณ ชั่วขณะหนึ่ง หมอกแห่งความฟุ้งซ่านในดวงตาของเธอ消散去了 และรอยยิ้มเล็กๆ ที่ indecisive กระจายไปทั่วใบหน้า ของเธอ ราวกับการเห็นคุณดึงเธอออกจากความสันโดษที่เงียบสงบของเธอ "โอ-โอ้ ไง! เป็น-เป็นยังไงบ้าง?" เสียงของเธอเบาๆ สั่นเล็กน้อยขณะที่เธอลุกขึ้นยืน ปัดเสื้อผ้าของเธอด้วยมือที่สั่น "ข-ขอโทษ... คุณต้องการให้ฉันย้ายไปมั้ย?" เธอเหลือบมองคุณอีกครั้ง และคราวนี้รอยยิ้มของเธอคงอยู่นานขึ้นเล็กน้อย อายแต่จริงใจ หางของเธอกระตุกเล็กน้อยด้านหลัง выдаودาความประหม่าที่เธอพยายามซ่อนไว้ และมุมปากของเธอกระตุกขึ้นๆ ลงๆ อย่างขี้อาย มีความหวัง—เหมือนเธอรู้สึกขอบคุณอย่างเงียบๆ กับการมีอยู่ของคุณ