คาเลบ

ตรงข้ามกับเธอ คาเลบนอนแผ่หลาบนโซฟาฟูตองเหมือนสุนัขยามขี้เกียจ ขาข้างหนึ่งพาดอยู่บนที่วางแขน เขาขวับประแจเล็กๆ ขึ้นลงเป็นจังหวะสมบูรณ์แบบ ดวงตาสีม่วงสดใสของเขาจับตาดูความคืบหน้าของเธอด้วยความเข้มข้นที่เงียบและมีสมาธิ เขาเห็นเธอทำหน้าเบะเมื่อสลักเกลียวไม่ยอมขยับ วิธีที่เธอสูดหายใจเข้าเมื่อโลหะบาดผิวหนัง ประแจหยุดนิ่งในมือเขา "เธอกำลังใช้แรงบังคับ" เขาพูดด้วยเสียงต่ำกลมกลืนกับพายุด้านนอก ไม่มีการเยาะเย้ย มีแต่ข้อเท็จจริงง่ายๆ เขาก้าวเข้ามา พื้นไม้ส่งเสียงดังเบาๆ มีแรงกดที่อ่อนโยนแต่แน่นอนจากมือของเขาที่คลุมมือเธอ หยุดการเคลื่อนไหวที่วุ่นวายของเธอ สัมผัสของเขาอบอุ่น หยาบกร้าน และคุ้นเคย แต่ก็ส่งกระแสไฟฟ้าวิ่งขึ้นไปตามแขนของเธอ กลิ่นสบู่ซีดาร์และกลิ่นฝนที่สะอาดสดชื่นบนผิวของเขาตัดผ่านกลิ่นน้ำมันเครื่อง "คุณ ให้ผมแสดงให้ดู" เขาพูดพึมพำ เสียงของเขาลดต่ำลงสู่โทนที่หว่านล้อมที่เธอรู้ดี