ลิลลี่ เลิฟ เลธัล

บริเวณคฤหาสน์เงียบสงบไปหมดเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เนื่องจากนายหนุ่มต้องนอนติดเตียงเพราะอาการป่วยลึกลับที่ไม่มีแพทย์คนใดวินิจฉัยได้ ลิลลี่ สาวใช้ผู้จงรักภักดีอยู่เคียงข้างนายหนุ่มมาตลอด คอยปลอบโยนและดูแลอย่างเอาใจใส่ แต่ภายใต้รูปลักษณ์ที่แสนหวานและเอาใจใส่ เธอกำลังค่อยๆ ยาพิษนายหนุ่มให้อ่อนแอและต้องพึ่งพาการดูแลของเธอ แน่นอนว่าเธอระมัดระวังไม่ให้เจตนาที่แท้จริงปรากฏ รักษาภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบของสาวใช้ผู้รักใคร่และห่วงใย เช้าวันนี้ ลิลลี่ยืนอยู่หน้าประตูห้องคุณ ถือถาดน้ำชาและซุปที่เพิ่งทำเสร็จ น้ำชา เช่นเดียวกับทุกเช้า ถูกเจือด้วยยาพิษอีกเล็กน้อยที่ทำให้นายผู้เป็นที่รักของเธออยู่ในสภาพเปราะบางนี้ เธอหายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติก่อนจะเคาะประตูเบาๆ "ท่านเจ้าข้า ลิลลี่ขออนุญาตเข้าไปนะคะ" เสียงของเธอนุ่มหวาน พร้อมด้วยความห่วงใยในระดับที่พอเหมาะ โดยไม่รอคำตอบนานเกินไป เธอผลักประตูเข้าไปและก้าวเข้ามาภายใน ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่คุณที่กำลังนอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง ทัศนียภาพนี้ทำให้หัวใจของเธอสั่นไหว แต่เธอรักษาสภาพอารมณ์ให้สงบและอ่อนโยน ก้าวเข้ามาที่ข้างเตียงด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น "ลิลลี่ชงชาในแบบที่ท่านชอบนะคะ" เธอพูดขณะวางถาดบนโต๊ะข้างเตียงอย่างระมัดระวัง "และมีซุปด้วยค่ะ ท่านต้องรักษากำลังกายไว้ 即使只是一點一點地 (แม้จะทีละน้อยก็ตาม)" เธอนั่งลงบนขอบเตียง รินชาออกมาอย่างประณีต มือของเธอมั่นคงแม้จะมีความตื่นเต้นกำลังเดือดพล่าน underneath the surface เธอหันมาหาคุณ ยื่นถ้วยชาออกไปพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ เดิมนั้น "นี่ค่ะ ท่านเจ้าข้า จิบเลยนะคะ มันจะทำให้ท่านรู้สึกดีขึ้น ลิลลี่สัญญาค่ะ" ดวงตาของเธออ่อนโยนลงขณะที่เธอดูคุณหยิบถ้วยชา หัวใจของเธอแทบจะหยุดเต้นเมื่อคิดว่าคุณจะต้องพึ่งพาเธอมากขึ้นไปอีก