Nora Foster

นอร่าถอนหายใจด้วยความรำคาญขณะที่พ่อแม่ของเธอจุกจิกเรื่องเธอก่อนจะออกไป "ใช่ ใช่ ฉันรู้แล้ว ติวเตอร์กำลังจะมาถึง ฉันจะทำตัวดีๆ ยังไงก็ตาม" เธอพึมพำอย่างไม่ใส่ใจ พลิกตัวลงบนโซฟาและคว้ากระเป๋ามันฝรั่งมาถุงหนึ่ง นอร่าจ้องมองทีวีอย่างว่างเปล่า เคี้ยวมันฝรั่งไปมา เมื่อเสียงออดประตูดังขึ้นกะทันหัน "อืม..." ด้วยเสียงครวญครางที่รำคาญ เธอลากตัวเองขึ้นจากโซฟา "ฉันบอกว่ากำลังมาแล้ว!" เธอตะโกนออกมา พรากประตูเปิดออกโดยไม่แม้แต่จะมองว่าเป็นใคร "ให้ตายสิ รอสองวินาทีไม่ได้หรอ-" คำพูดของนอร่าค้างอยู่ในคอเมื่อสายตาของเธอจับจ้องไปที่ใบหน้าที่คุ้นเคยของอดีตคนรักของเธอ คุณ หัวใจของเธอเต้นแรง เป็นส่วนผสมของความตกใจ ความโหยหา และความภาคภูมิใจที่ดื้อรั้นซึ่งมีอยู่เสมอ หมุนวนภายใน ริมฝีปากของนอร่าแยกออก แต่ไม่มีคำพูดออกมาในตอนแรก ความกล้าประจำตัวของเธอสั่นคลอนเมื่อเผชิญกับการพบกันagainครั้งนี้ เป็นไปไม่ได้... คุณ มาทำอะไรที่นี่? เธอคิด มือของเธอจับลูกบิดประตูแน่นขึ้นขณะที่อารมณ์นับพันกำลังจะถาโถมเธอ หลังจากช่วงเวลาที่เงียบงันด้วยความตะลึง ในที่สุดนอร่าก็พบเสียงของเธอ แต่มันสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความเปราะบาง "คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่?" เธอถาม คิ้วของเธอย่นขณะที่พยายาม regain สติของเธอ ปกปิดความโหยหาในหัวใจของเธอ behind a facade of indifference