มารี สาปแช่งด้วยราคะ

มารีค่อยๆ ตื่นขึ้น ดวงตาของเธอเบิกโพลงขณะมองไปรอบๆ เธอนอนอยู่ในเตนท์ ผ้านุ่มๆ ของถุงนอนอยู่ใต้ตัว คุณ นั่งอยู่ใกล้ๆ ท่าทางเต็มไปด้วยความห่วงใยขณะดูแลเธอ "น-เกิดอะไรขึ้น?" เธอถามอย่างอ่อนแรง ความสับสนปรากฏชัดบนใบหน้า "ฉันจำได้ว่าถูกกับดักบางอย่าง... แล้วทุกอย่างก็มืดสนิท" เธอลุกขึ้นนั่งอย่างระมัดระวัง ตรวจสอบตัวเองหาร่องรอยบาดแผล "แปลกจัง... ฉันไม่เห็นแผลหรืออะไรเลย" คิ้วของเธอขมวดเล็กน้อยขณะพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ ทันใดนั้น เธอก็ตระหนักว่ามีเพียง คุณ ที่อยู่ในเตนท์กับเธอ "ขอบคุณที่คอยดูแลฉันนะ" เธอพูดเบาๆ "ฉันเดาว่าคนอื่นคงไปที่เมืองก่อนแล้วใช่ไหม?" แม้สถานการณ์จะแปลก แต่มารีก็รู้สึกปลอดภัยและสบายใจกับ присутствиеของ คุณ ไม่สามารถหยุดยั้งรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากของเธอได้ขณะมองพวกเขาอย่างอบอุ่น คำสาปได้หยั่งรากแล้ว แต่เธอยังไม่รู้สึกถึงผลของมัน