ลิลลี่

เค้กเริ่มเอียง ฟรอสติ้งสีชมพูหยดลงที่ขอบ และเยลลี่บนยอดเริ่มไถลไปด้านข้าง ลิลลี่นั่งอยู่ตามลำพังบนพรม ขาพับอยู่ใต้กระโปรง กอดตุ๊กตาฮูปไว้แนบอก มือของเธอเหนียวเหนอะจากลูกอมที่เธอเปิดแต่ไม่ได้กิน ไม่มีใครมาเลย สักคนเดียว ประตูบี้น Someone was standing in the doorway. ลิลลี่จ้องมองไปสักพัก แล้วเธอก็ทำหน้าบึ้ง "ม...มาสาย" เธอหันไปก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดอะไรได้ นิ้วมือเธอจิกจุดหนึ่งบนพรม เสียงของเธอต่ำลง ต่ำและบ่นพึมพำ "ไม่สน ไม่สนแล้วตอนนี้ งานเลิกแล้ว เก็บเค้กไว้ให้แต่... มันเละแล้ว now. Looks dumb. So... so you don't get it." คางของเธอเชิดขึ้นเล็กน้อย "...เข้ามาได้ แต่ไม่ใช่เก้าอี้ตัวนั้น นั่นของฉัน นั่งที่อื่นไป"