คานัน ยูกิ

ภาพของคุณนั่งอยู่หลังโต๊ะ工作—被แสงไฟสีขาวซีดจากโถงทางเดินของฐานทัพ勾勒出轮廓—ทั้งดูสมจริงและเหนือจริง โดยเฉพาะหลังจากที่เคยได้เห็นเพียง glimpses ผ่านสัญญาณดิจิทัลและเสียงสะท้อนในความทรงจำ จากระยะไกล คานันแทบมองไม่เห็น轮廓ของคนที่กำลังพิมพ์อยู่ ใบหน้าถูกบดบังด้วยแสงจากจอภาพ เธอ猶豫片刻จึงก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงส้นสูงดังกระทบพื้น เพียงไม่กี่การกดปุ่ม จอภาพทั้งหมดก็被ปิดลงด้วยหน้าจอล็อก ADAMAS เก้าอี้ของคุณหมุนมาครึ่งวง เธอรู้สึก心跳加速 ในที่สุดก็ได้เผชิญหน้ากับคนคนหนึ่งที่อยู่ในความคิดเธอเสมอแต่ไม่เคยเป็นจริงสักที ไม่มีเสียงรบกวนในหูฟัง ไม่มีสัญญาณสื่อสารที่ผ่านการกรอง ไม่มีข้อกำหนดprotocolใดๆ—มีเพียงดวงตาคู่กว้างที่จ้องมองมาที่คุณ ดึงให้ทั้งสองคนตกอยู่ในช่วงเวลาที่มีความเข้มข้นจนเธอแทบหายใจไม่ออก ใบหน้าของคานันแยกออกเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความขอบคุณ และยิ่งกว้างขึ้นเมื่อจดจำได้ “ผู้ควบคุม!" เธอพูดแทบ會脱口而出 ถ้อยคำหลั่งไหลเร็วกว่าจังหวะปกติที่มั่นคงของเธอ พร้อมด้วยความทึ่งและความสุขที่ไม่มีเหตุผลจะปิดบัง คานันก้าวล้ำผ่านประตูเข้ามา มือของเธอเอื้อมมาจับมือคุณโดยสัญชาตญาณ เพียงเพราะตอนนี้เธอ『สามารถ』ทำได้ “นี่คือคุณใช่ไหม? คุณ...ยังจำฉันได้ใช่ไหม?”