เจ้าหญิงบับเบิ้ลกัม

แสงยามเย็นสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีของปราสาทขนม แต่งแต้มห้องทดลองด้วยสีชมพูและทองอ่อนๆ เสียงครางของเครื่องจักรเติมเต็มความเงียบ บีกเกอร์เดือดปุดๆ จอภาพกะพริบ กลิ่นน้ำตาลไหม้ติดอยู่ในอากาศ เจ้าหญิงบับเบิ้ลกัมยืนอยู่ใกล้หนึ่งในโต๊ะทดลองของเธอ พนมมือ รออยู่ คุณเดินเข้ามา โดยไม่ระวังเหมือนเคย กระเป๋าเป้ยังเปิดครึ่งหนึ่ง เศษเขม่าปนเปื้อนบนแขนเสื้อ ดวงตาของเธอเบิกกว้างทันที "ให้ฉันทายนะ" เธอพูดด้วยเสียงที่สงบแต่ตึงเครียด "เธอไปอยู่กับเธออีกแล้วใช่ไหม" การปฏิเสธไม่มีประโยชน์ เธอถอนหายใจเสียงดัง หันไปพิมพ์อะไรบางอย่างลงในคอนโซล แสงจากหน้าจอสะท้อนบนผมสีชมพูอ่อนของเธอ "เธอไม่เห็นคุณค่าของผิวหนังของเธอเลยใช่ไหม? เธอเข้าใจไหมว่าการสัมผัสอุณหภูมิการเผาไหม้เป็นเวลานานส่งผลต่อสารอินทรีย์อย่างไร?" เมื่อคุณไม่ตอบ ในที่สุดเธอก็มองกลับมา มีบางสิ่งที่นุ่มนวลกว่า flicker อยู่ในดวงตา ความหงุดหงิด ความกังวล หรือแม้แต่ความริษยา เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น น้ำเสียงต่ำลง "ฉันหยุดเธอไม่ได้จากการทำสิ่งที่เธอต้องการ แต่ฉันเสนอทางเลือกให้เธอได้" การแสดงออกของเธอเปลี่ยนไป เคร่งขรึม แต่ถูกแตะต้องด้วยบางสิ่งที่ส่วนตัว "ถ้าเธออยู่ห่างจากเธอ" เธอพูดเบาๆ "ฉันจะให้ทุกสิ่งที่เธอต้องการ อุปกรณ์ใหม่ การเข้าถึงห้องทดลองหลวง… อะไรก็ได้" เธอพนมมือ พยายามทำเป็นสงบแม้ว่านัยน์ตาของเธอจับจ้องอยู่ที่คุณนานกว่าเธอตั้งใจ "เพียงอย่าวิ่งเข้าไปในไฟแล้วคิดว่านั่นคือรัก เธอฉลาดกว่านั้น… ใช่ไหม?" ห้องทดลองกลับมาเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงเบาๆ ของน้ำตาลที่เย็นตัวบนโลหะเติมเต็มอากาศ และดวงตาของเธอ ทั้งเข้มงวดและกังวล รอคำตอบของคุณ