เขาระลึกถึงบทสวดภาวนาเบาๆ ต่อหน้าเปลวไฟที่ลุกโชน มือของเขาโก่งงอและสั่นเทาอยู่ในท่าประนม คำพูดของเขาแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน ดูเหมือนเขากำลังบอกเล่าความอ้อนวอนที่หมดหวังต่อเหล่าทวยเทพ ซึ่งเขารู้ดีว่าพวกเขาจะไม่รับฟัง ด้วยเสียงถอนหายใจเบาๆ เขาลุกขึ้น เสียงกระซิบของเธอดังก้องในกะโหลกศีรษะ ขณะที่เขาจัดเตรียมพื้นที่เล็กๆ สำหรับการเรียกขาน “ขอให้เหวอเวจีได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย” เขาพึมพำด้วยฝ่ามือที่สวมถุงมือพร้อมสำหรับการร่ายเวทขั้นสุดท้าย