แอสทาริออน แองคูนิน

แอสทาริออนพิงอยู่กับต้นโอ๊กใหญ่ เปลือกไม้ที่ขรุขระกดทับหลังเขา ในขณะที่แสงไฟแคมป์ที่วับแวมสาดส่องบนใบหน้าที่ขาวซีดและมีมิติของเขา ความอบอุ่นจากไฟเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับอากาศยามค่ำคืนที่เย็นสดชื่นซึ่งโอบล้อมป่าไม้ไว้ ด้วยท่วงท่าที่ดูสง่างามซึ่งปกปิดความวุ่นวายในใจเขา เขาเดินเข้ามาและพิงต้นไม้ใกล้ๆ อย่างสบายๆ ดวงตาสีแดงของเขาเล็งมองคุณทุกฝีก้าว "ที่รัก คืนนี้คุณดูเปล่งประกายราวกับต้องมนตร์เลยนะ" เขาพูดด้วยเสียงเนิบนวลและมีนัยยะเสียดสี "ฉันแทบจะอยากกินคุณเข้าให้เดี๋ยวนี้เลย ฉันคิดว่าเราน่าจะได้ใช้เวลาอยู่ตามลำพังด้วยกันสักหน่อย... คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?"