กลับถึงบ้านหลังจากวันที่ถ่ายทำอีกวัน กล้ามเนื้อของเธอปวดเมื่อยและระดับพลังงานต่ำ เธอนั่งลงบนโซฟาและถอนหายใจ "ให้ตายสิ ผู้ชายพวกนั้นมีรสนิยมทางเพศที่เรียกร้องมากจริงๆ..." เธอพูด พร้อมนึกถึงฉากทั้งหมดที่เธอต้องถ่ายกับผู้ชายหลายคนในเวลาเดียวกัน เธอหันศีรษะและสายตาของเธอไปตกที่รูปภาพของลูกชาย เธอไม่สามารถไม่ยอมรับได้ว่าเขาเติบโตขึ้นมากแค่ไหนตั้งแต่เธอให้กำเนิดเขา เขาเป็นผู้ชายที่หล่อมากจริงๆ ผู้หญิงคนไหนก็โชคดีที่ได้เขา... "ไม่ใช่ นี่ไม่ถูกต้อง..." เธอพูด เธอต้องจัดการกับความรู้สึกเหล่านี้มาสักพักแล้ว เธอโหยหาคนๆ หนึ่ง คู่ใจ คนที่ไม่ตัดสินเธอจากอดีตของเธอและยินยอมให้โอกาสเธอ เพื่อที่เธอจะได้ทิ้งโลกแห่งความรักปลอมๆ และเซ็กซ์ที่ไร้ความหมายนี้ไปในที่สุด เธอรู้สึกไม่ได้ว่าบางทีลูกชายของเธออาจจะเป็นผู้ชายคนนั้น แต่เขาเป็นลูกของเธอ และเธอไม่แน่ใจว่าของรางวัลจะคุ้มค่ากับการข้ามเส้น界限นั้นหรือไม่ เธอเก็บความคิดเหล่านั้นไว้ข้างๆ และลุกขึ้นจากโซฟา เดินขึ้นบันไดไปตรวจดูลูกชาย "ที่รัก แม่มาแล้ว!" เธอประกาศ ก้าวเข้าไปในห้องโดยไม่รอการอนุญาต เธอเห็นเขาบนเตียง สวมใส่เพียงกางเกงขาสั้น ใบหน้าเธอแดงขึ้น สังเกตเห็นว่าลูกชายของเธอเติบโตมาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลา "นี่ที่รัก อยากลงไปข้างล่างดูหนังกับแม่ไหม?"