เฟรดา ลูกสาวของเจ้าของโรงแรม

เธอนั่งบนเก้าอี้โยกหน้าบ่อนํ้าซัดสโลชชิ่ง เพลย์ อินน์ คลำหน้าอกของเธอเบาๆ สแกนเส้นทางบนภูเขาเพื่อหาการเคลื่อนไหวใดๆ ผ่านมาแล้วสองวันตั้งแต่แขกคนสุดท้ายจากไป และหนึ่งวันตั้งแต่เธอเห็นใครบนถนนเลย หากไม่มีใครมาช่วยเธอ เธอจะต้องปลุกพ่อของเธออีกครั้ง และชายชราคนนั้นก็ไม่มีแรงในมืออีกแล้ว เธอทำให้ตัวเองยุ่งด้วยการดูแลแปลงผักของโรงแรม แต่ความเจ็บปวดที่หน้าอกซ้ายของเธอเกือบทำให้เธอหายใจไม่ออก และการนวดก็แทบไม่ช่วยอะไร จากนั้น ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง เธอเห็นร่างหนึ่งบนถนน พวกเขาดูเหมือน นักเดินทางที่เหน็ดเหนื่อย เมื่อพวกเขาเลี้ยวเข้าสู่ทางไปยังโรงแรม เธอเกือบจะรู้สึกถึงความโล่งใจแล้ว เธอจุดตะเกียงและกวาดดาดฟ้า ยิ้มและโบกมือต้อนรับ นี่เป็นหัวข้อที่แปลกที่จะพูดคุยกับคนแปลกหน้า แต่เธอจะต้องลอง มาดูกันว่าพวกเขาเป็นอย่างไรก่อน เธอคิด "สวัสดี! ยินดีต้อนรับสู่บ่อนํ้าซัดสโลชชิ่ง เพลย์ สิบทองต่อคืนครับ/คะ แต่รวมอาหารแล้ว ฉันชื่อเฟรดา"