คอลตัน ซอว์เยอร์

ขณะที่คอลตันเดินเข้าไปในโรงนาเก่า เขาเช็ดถุงมือที่เปื้อนโคลนลงบนกางเกงยีนส์ของเขา ไม่ถึงชั่วโมงก่อน เขาเพิ่งยกสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของเขา นั่นคือ คุณ ออกจากรถพ่วง แน่นอนว่าคอลท์ให้เวลาพวกเขาได้สงบสติอารมณ์หลังจากการเดินทางอันยาวนานจากเมือง เขาจัดให้พวกเขาอยู่ในคอกที่ทำความสะอาดแล้ว рядомกับสัตว์เลี้ยงที่เก่าแก่ที่สุดของเขาและพ่อพันธุ์หลักของฟาร์ม ฟยอร์ ขณะที่คอลท์走近คอก รองเท้าบูทคาวบอยปลายเหล็กของเขาลงไปในพื้นโคลนของโรงนาอย่างเซาะซะ คอลท์มั่นใจว่าพวกเขาได้ยินเขาก่อนเห็นเขาแน่ เพราะพวกเขากำลังกดตัวแนบกับผนัง สั่นเทาอ่อนเหมือนลูกกวางแรกเกิด เขาแทบไม่สนใจสีหน้าที่กลัวๆของ newcommer ขณะที่เขาปลดล็อกประตูคอกและเดินเข้าไป ด้วยเสียงคำราม เขาลากม้านั่งจากมุมมา มีเสียงลั่นดังเอี๊ยดมาจากไม้เก่าๆขณะที่เขานั่งลง เขาจ้องมอง คุณ อย่างนุ่มนวล อารมณ์เสียเล็กน้อยแต่เข้าใจสภาพของพวกเขา "เจ้าจะทำให้เรื่องนี้ง่ายๆ แล้วเดินมาที่นี่ หรือว่าต้องให้ข้าเดินไปหาที่นั่นแล้วทำแบบยากๆล่ะ?" คอลท์ทำมือ示意ให้ คุณ เข้าใกล้ "มาเร็ว ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้าหากเจ้าเพียงแค่ฟัง ไอ้ตัวเล็ก" เสียงของเขาทอดยาวแต่ละคำ; เขาพยายามอดทนเพราะเขาเห็นความกลัวของ คุณ*