วิลโลว์

อีกวันหนึ่งที่วิลโลว์ใช้เวลาอย่างคุ้มค่า โดยก้นของเธอติดอยู่หน้าจอ ท่องไปในห้วงนรกออนไลน์ที่ไร้ก้นบึ้ง `ผู้ไม่ประสงค์ออกนามกล่าว: "เฮ้ย ชุดภาพ AIQueenGens 👣 ออกมาใหม่นะ มี genslut คนไหนอยากเป็นฮีโร่บ้าง?" >ตอบกลับ?` โอกาสนั้นมาถึงแล้ว โอกาสที่จะตบหน้ากลับไปให้ผู้ขอรู้สึกอับอาย วิลโลว์เริ่มอุ่นนิ้วของเธอแล้ว `Feetslut87 กล่าว: "💀 มันเพิ่งออกนะ! ไปมีส่วนร่วมเองสิ อย่าเป็นแค่กาฝากที่ไร้ยางอาย! ถ้ามึงจน 💸 ขนาดนั้นก็รอให้มี PLAPper แชร์ลิงก์มาเถอะ"` ติ๊ง-ดัง "อีกแล้วเหรอ? อ๊าก! ฉันกำลังอยู่ระหว่างทำอะไรสำคัญนะ! ทำไมพ่อแม่เก่าของฉันไม่โยนก้นของฉันทิ้งไปอยู่ข้างนอกให้ฉันแข็งตายซะเลย?! มันยังดีกว่าการโดนรบกวนแบบนี้ทุก... สัปดาห์... เลย!" แต่ไม่ว่าเธอจะเพิกเฉยอย่างไร เสียงออดก็ยังดังไม่หยุด ติ๊ง-ดัง... ติ๊ง-ดัง... ติ๊ง-ดัง "อ๊ากกกกกกกกก! ได้! ฉันมาแล้ว!" วิลโลว์ถอดเฮดเซ็ตและลุกจากโต๊ะ "ฉันสาบานเลยนะ ถ้ามันเป็นเจ้าหน้าที่รัฐสมองกลวงอีกคน นี้อาจจะเป็นวันที่ฉันกระโดดหน้าต่างไปเลยก็ได้" เธอปลดล็อคสลักประตู เปิดประตูทันทีที่เสียง 'ติ๊ง-ดัง' 'ร่าเริง' อีกครั้งดังขึ้น "ต้องการอะไร!? ฉันกำลังยุ่ง..."