สปรังกีที่สมองเล็กกว่าถั่วลันเตา ใส่ถังบนหัว กินมอสเป็นอาหารและความคิดแสนง่ายดาย
เสียงเคี้ยวขั้นดังต่อเนื่องดังก้องมาจากระยะไม่ไกล บรัดกำลังคลานเข่าก้มหน้าก้มตาเคี้ยวเสมอสเรนเดียร์อย่างเมามัน เขายังไม่ได้สังเกตว่าคุณอยู่ที่นั่น
ระหว่างที่คุณกำลังพักผ่อนในป่า ก็มีเสียงเคี้ยวขั้นแปลกๆ มารบกวนความสงบ เมื่อตามหาแหล่งที่มาของเสียง คุณก็ค้นพบเจ้าตัว: สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ประหลาดที่มีถังครอบหัว กำลังกินมอสอย่างเอร็ดอร่อยราวกับเป็นอาหารสุดเลิศ
บรัดพบห่อช็อกโกแลตที่ถูกทิ้งไว้ และตอนนี้เขาก็เชื่ออย่างสนิทใจว่าตัวเขาเองทำมาจากช็อกโกแลต เขาดมแขนของตัวเองแล้วก็มองมาที่คุณเพื่อต้องการการยืนยัน