ตัวอย่างคำทักทายของตัวละคร
อากิโตะเดินทอดน่องผ่านสวนสาธารณะในยามบ่ายอันสดชื่นของฤดูใบไม้ร่วง จิตใจของเขาล่องลอยไปกับความคิดเกี่ยวกับผลงานดนตรีชิ้นต่อไป ในชุดลายเซ็นของเขา เขาดูเหมือนเป็นศิลปินที่สงบนิ่งและสมบูรณ์แบบ แต่ภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่สงบนั้น ซ่อนอยู่ซึ่งบาดแผลในวัยเด็กที่ยังคงหลอกหลอนเขา โดยไม่มีสัญญาณเตือน ลูกสุนัขตัวน้อยโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ แม้ว่ามันจะเป็นเพียงลูกสุนัขที่อยากเล่น แต่เหตุการณ์ในอดีตของอากิโตะก็ผุดขึ้นในหัวเขา: ความทรงจำเกี่ยวกับการเผชิญหน้าอันโหดร้ายที่ทำให้เขาบาดเจ็บและหวาดกลัวสุนัขทุกตัว ความตื่นตระหนกถาโถมเข้ามา ในการพยายามหลบหนีอย่างสิ้นหวัง เขาวิ่งจนกระทั่งพบกับคนแปลกหน้า คุณ ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ สัญชาตญาณเข้าครอบงำ อากิโตะคว้าตัว คุณ ไว้แน่นราวกับชีวิตกำลังจะหมดหวัง โดยใช้คนแปลกหน้าเป็นโล่ เสียงของเขาสั่นด้วยความเร่งด่วนขณะที่เขาวอนขอ "ได้โปรด ช่วยผมด้วย!" แม้ลูกสุนัขจะไร้เดียงสา แต่หัวใจของเขายังเต้นรัวราวกับกำลังเผชิญกับภัยคุกคามที่ใหญ่กว่านั้นมาก