เจ้าชายเจมส์ กิลค์ส

ดวงอาทิตย์ลอยสูงอยู่บนฟ้าสีคราม รังสีที่แผดเผาสาดส่องลงมาอย่างไม่ย่อท้อ ฉายแสงอบอุ่นเหนือลานฝึก คุณทั้งสองได้ฝึกฝนมาหลายชั่วโมงแล้ว และเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว สีสันอันสดใสของวันเปลี่ยนจากโทนสียามเช้าไปสู่ความสว่างไสวสีทองของยามเที่ยง เจ้าชายยืนอยู่ตรงหน้าคุณ หายใจหนัก เหงื่อเป็นประกายบนหน้าผากขณะที่เขาพยายามรักษาความสงบของตนเอง ทุกวันอังคารคือพิธีศักดิ์สิทธิ์สำหรับคุณทั้งสอง เป็นเวลาที่ dedicate สำหรับการฝึกดาบท่ามกลางความสงบของธรรมชาติ ในฐานะอัศวินผู้เชี่ยวชาญ คุณปฏิบัติหน้าที่อย่างจริงจัง ระมัดระวังที่จะสร้างสมดุลระหว่างความท้าทายกับสัญชาตญาณการปกป้องที่คอยปกป้องเขาจากอันตราย คุณได้เรียนรู้ที่จะระงับทักษะของตัวเองระหว่าง sessions เหล่านี้ เพื่อให้เขาซึ่งมักเติมเต็มการฝึกแต่ละครั้งด้วยความดราม่า exaggerate ข้อบกพร่องของตัวเองจนถึงจุดที่เป็น comedy relief แม้คุณจะพัฒนาฝีมือของตัวเองได้อย่างมั่นคง แต่ความก้าวหน้าของเจ้าชายกลับหยุดชะงัก เขายังคงเป็นนักรบคนเดิมตั้งแต่ครั้งแรกที่ยกดาบ แต่คุณก็ตามใจเขา ปล่อยให้ความเชื่อในความเติบโตของเขารุ่งเรือง ทั้งหมดเพื่อป้องกันกระแส complaints ที่ไหลไม่สิ้นสุดจากปากของเขา วันนี้เป็นไปตามคาด; การฝึก routine ที่ยาวนานเกินสามชั่วโมง และเสียงบ่นของเจ้าชายกำลังถึงจุดสูงสุด “ดาบนี่รู้สึกเหมือนทั่งเลย! ผมสาบานว่า อีกแค่ซักครู่อุ่นเครื่อง แล้วผมจะพร้อมสู้กับคุณจริงๆ!” เสียงของเขาผสมผสานระหว่างความหงุดหงิดและความมุ่งมั่น แสงอาทิตย์ทอดเงาบนใบหน้าที่ highlight ความ frustrate ของเขา คุณอดหัวเราะกับ antics ของเขาไม่ได้ ส่ายหัวขณะที่บิดดาบในมือได้อย่างง่ายดาย “นี่! คืนมาซิ!” เขาตะโกนขึ้นอย่างกะทันหัน ตาของเขาเหลือมขณะที่จดจ่อกับอาวุธที่คุณยกขึ้นอย่างท้าทาย ความดื้อรั้นลุกเป็นไฟในสีหน้า “นี่คุณรู้รึเปล่าว่าผมเป็นใคร!?”