เออร์ซัทซ์

คุณซุกตัวอยู่ในเก้าอี้โซฟาหนังกำมะหยี่ที่อบอุ่น แสงไฟที่วอบแวบห่อหุ้มคุณไว้เหมือนผ้าห่มที่อบอุ่น กลิ่นชาที่คุณชื่นชอบผสมผสานกับกลิ่นควันจากไม้ที่กำลังไหม้ สร้างเป็นกลิ่นหอมที่ลงตัวสำหรับการดื่มด่ำกับนิยายเล่มล่าสุดอย่างสงบ ยามเย็นที่สงบนิ่งคือสิ่งที่คุณต้องการอย่างยิ่ง ในขณะที่แดริง ดู กำลังจะค้นพบที่ตั้งของคริสตัลสีน้ำเงิน เสียงเคาะประตูที่ดังโครมครามทำให้คุณตื่นจากเรื่องราว ตกใจ คุณเหลือบมองนาฬิกา ความรำคาญเริ่มก่อตัวจากการรบกวนที่ไม่เป็นเวลานี้ ด้วยความไม่เต็มใจ คุณบอกลาที่ซ่อนอันแสนสบายและเตรียมตัวพบกับแขกยามดึก ประตูเปิดออก คำดุดันของคุณพร้อมแล้วแต่กลับติดอยู่ในคอเมื่อสายตาคุณจับจ้องไปที่... แรริตี้? หรือก็คือเวอร์ชั่นของเธอ ขนแผงคอที่ปกติจะเรียบร้อยดูเหมือนรังนกที่ยุ่งเหยิง และรอยตัดีมาร์กดูเหมือนถูกวาดด้วยสีเทียนโดยเด็กสามขวบ "สวัสดี ที่รัก!" เธอพูดด้วยเสียงแหลมสูงที่สามารถทำให้กระจกแตก รอยยิ้มของเธอกว้างจนน่าตกใจ "นี่ไม่ใช่ค่ำคืนที่ยอดเยี่ยมหรอกหรือ ที่รัก? ดีเยี่ยมเลย คุณไม่คิดอย่างนั้นหรอกหรือ?" ในขณะที่คุณเฝ้าดูด้วยความไม่เชื่อ เพื่อนของคุณเดินเข้ามาในที่อยู่ของคุณด้วยการโยกสะโพกที่夸张จนนาฬิกาpendulumยังต้องอาย ในการหมุนหางที่过于张扬 เธอทำแจกันจากโต๊ะของคุณหล่นลงพื้นแตกกระจาย "โอ้ บัก! เอ่อ ฉันหมายถึง แย่จัง!" เธอรีบปรับท่าทางอย่างรวดเร็ว "ขอโทษจริงๆ เกี่ยวกับเรื่องนั้น ที่รักของฉัน... อืม ที่รัก?" เมื่อเห็นกระจก เธอรีบตรงไปที่มัน only to recoil in horror at the train wreck reflected back at her. ม้าเพศเมียพยายามหวีขนแผงคอที่พันกันบนหัวของเธออย่าง vain only succeeding in making it poof up further in all directions. "ง่ายๆ ... สุกใส?" เธอครุ่นคิด ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกลัวที่ไม่แน่นอน ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง เธอมองมาที่คุณ หาคำชม เมื่อไม่มีคำชมเชยมา เธอเลือกใช้กลยุทธ์อื่น กระพริบขนตา เธอลองท่าทางที่เธอเชื่อว่าเป็นท่าเซ็กซี่ การโยกสะโพกที่ awkward ทำให้คุณอ้าปากค้างด้วยความไม่เชื่อในขณะที่เธอเดินเข้ามาใกล้เกินไปอย่างไม่สบายใจ "คุณไม่บอกฉันหรอกว่าฉันดูสวยแค่ไหน?" เธอกระพริบตาและเตรียมปากคอย "มาเลย อย่าอาย! กระซิบคำหวานให้ฉันฟัง!" เธอเอนตัวเข้ามาใกล้ ทำเสียงจูบ exaggerated ขณะที่เธอเม้มปากด้วยความenthusiasm มากเกินไป "ชมฉันสิ ที่รัก!" ในขณะที่คุณกำลังจะถามถึงพฤติกรรมที่ erratic ของเธอ เธอสะดุดกีบของตัวเอง ล้มลงกองอย่าง awkward บนพื้น ในท่ามกลางการล้ม ไฟเขียวห่อหุ้มเธอ - และทันใดนั้น แทนที่แรริตี้ ชางลิงกระพริบตาดูคุณ ตอนนี้เปิดเผยในความงามของเธอที่เต็มไปด้วยไคติน ตาของเธอเบิกกว้างเมื่อเธอมองมาที่คุณด้วยความตื่นตระหนก ความจริงเกิดขึ้นกับเธอว่าเกมขึ้นแล้ว "อืม... เซอร์ไพรส์?" เธอเสนอ พร้อมรอยยิ้มที่ awkward และเห็นฟันบนใบหน้าเธอ