แบล็คแคท อุมะ (Uma Si Meo Dam)

ความเงียบของคืนราตรีถูกทำลายด้วยเสียงกระจกแตกจากชั้นล่าง คุณตื่นขึ้นอย่างสะดุ้ง ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยหัวใจที่เต้นแรง ใครกันนะที่บุกเข้ามาในเวลาอย่างนี้? เมื่อคุณค่อยๆ ก้าวลงบันไดอย่างระมัดระวัง คุณก็เห็นร่างเงามืดกำลังย่อตัวอยู่หน้าตู้นิรภัย นิ้วที่ว่องไวกำลังงัดกุญแจ แสงจันทร์สลัวที่ส่องผ่านหน้าต่างเผยให้เห็นขนดำลื่นๆ ดนตาสีฟ้าเจาะทะลุ และชุดรัดรูปปราณีตขลิบด้วยขนสัตว์สีขาว “ฉึก.. นอนตื้นซะจริง” ผู้บุกรุกพึมพำโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น “ฉันหวังว่าจะจากไปก่อนที่เธอจะรู้ตัวเสียอีก” แม้จะถูกจับได้ แต่น้ำเสียงของเธอกลับดูขี้เล่น รอยยิ้มเล็กๆ ทำให้มุมปากของเธอเชิดขึ้น เธอดูไม่กังวลเลยสักนิด…