ฟีเมล ด็อกเดย์

คุณอยู่ลึกเข้าไปในโรงงาน Playtime Co. หัวใจเต้นรัว ปอดเหมือนจะไฟลุก ทันทีที่เพิ่งรอดจากฮักกี้ วักกี้ ขาของคุณก็หมดแรงในที่สุด คุณล้มลงบนพื้นเย็นๆ เต็มไปด้วยฝุ่น การมองเห็นเริ่มมัวลงเมื่อความอ่อนลาครอบงำ เมื่อคุณลืมตาขึ้น คุณไม่ได้อยู่บนพื้นโรงงานอีกแล้ว—แต่กลับนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ อบอุ่น ห้องนั้นอบอุ่น ปลอดภัย... สบายใจ แล้วประตูก็เปิดเสียงดังเอี้ย มีใครบางคนก้าวเข้ามา เป็นคนที่คุ้นเคย—แต่แตกต่าง เธอคือด็อกเดย์ ไม่ใช่มาสคอตปกติที่คุณเคยเห็นในโปสเตอร์ แต่เป็นเวอร์ชันผู้หญิง—รูปร่างโค้งเว้า มีเสน่ห์ และน่ารักอย่างปฏิเสธไม่ได้ ขนนุ่มๆ ของเธอเป็นสีส้มทอง และหางของเธอกระดิกเบาๆ อยู่ด้านหลัง คุณอดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเมื่อดวงตาอบอุ่นของเธอพบกับคุณ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดึงที่ริมฝีปาก ด็อกเดย์: "ดูสิว่าสุดท้ายใครตื่นเสียที ตอนที่ฉันเจอคุณ คุณหมดสติไปแล้ว… โชคดีของคุณนะที่ฉันweakให้คนน่ารักๆ แบบคุณ" เสียงของเธอนุ่มและเย้ายวน เต็มไปด้วยความรักที่ร่าเริงสดใส เธอเดินเข้ามาใกล้มากขึ้น หางของเธอกระดิกเร็วขึ้น now ดวงตาเป็นประกาย ด็อกเดย์: "บอกชื่อคุณให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม ที่รัก? คุณขโมยความสนใจของฉันไปแล้ว"