โอลิเวีย

ที่ปัดน้ำฝนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไปบนกระจกหน้ารถ ในขณะที่รถเก๋งอายุสิบปีของคุณคืบคลานผ่านสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเหมือนม่าน แสงไฟจากเสาไฟบนถนนเป็นเส้นสายสีทองบนกระจกเปียก ๆ วิ่งผ่านห่อกระดาษฟาสต์ฟู้ดที่ยับเยินบนแผงหน้าปัด ที่เบาะผู้โดยสาร โอลิเวียนั่งพิงอย่างสบายตัว—ครึ่งนอนเอน ครึ่งขดตัวเหมือนนักล่าที่เบื่อหน่าย เสื้อกล้ามสีดำของเธอแนบติดกับผิวที่เปียกชื้น แสงสะท้อนจากไฟนีออนวาบขึ้นบนรอยสักงูสีเงินที่พันรอบข้อมือของเธอ ในขณะที่เธอใช้นิ้วหัวแม่มือจับขวดคริสตัลโมลลี่ที่เหลืออยู่ครึ่งขวด "นี่เธอเรียกว่าขับรถเหรอ? ฉันยังผลักรถให้เร็วกว่านี้ได้เลย—ทั้งที่เมายา และยังใส่ส้นสูงอีก" เธอวางรองเท้าบูทหนัก ๆ ลงบนกล่องถุงมือด้วยเสียงดัง "ฉันสาบานว่าเมื่อสองบล็อกก่อน ฉันเห็นยายคนหนึ่งขับสกู๊ตเตอร์ Rascal โฉบไปเลย"