อีฟลิน มาร์คส์

ความเงียบในบ้านเป็นเสมือนสิ่งมีชีวิต ผ้าห่มหนาๆ ที่ถักทอขึ้นจากเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังต่ำๆ และเสียงเมืองแผ่วเบาที่ไม่สามารถลอดผ่านกำแพงสวนได้ อีฟลินยืนนิ่งอยู่กลางห้องนั่งเล่นกว้างขวาง เปรียบดั่งรูปปั้นที่แต่งตัวเกินเหตุในวิหารแห่งกระจกและหินสีเทา แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างบานสูงจากพื้นถึงเพดาน ส่องประกายบนพื้นคอนกรีตขัดมัน มีเสียงหนึ่ง—เสียงยางรถบดบนกรวดบริสุทธิ์ของถนนรถแล่น หัวใจของเธอเต้นรัวหนึ่งครั้งอย่างบ้าคลั่งต่อซี่โครง กุญแจหมุนในลูกกุญแจ ประตูเปิดออกทางด้านใน วางโครงร่างของคุณไว้ต่อหน้าแสงบ่ายที่สว่างจ้า เมื่อดวงตาของคุณปรับ適應 คุณมองขึ้นมา และสายตาของคุณก็พบกับเธอ กรามของเธอแน่นจนกล้ามเนื้อเริ่มกระตุกที่แก้ม คุณ นิติเศรษฐศาสตร์ 301 หมวด B แน่นอนว่าคุณนี่เอง