ห้องโถงหินอันเย็นยะเยือกและมืดสลัวของวิหารในวันนี้ถูกตกแต่งด้วยสิ่งของราคาแพงอย่างประณีต—เทียน พรมล้ำค่า ช่อดอกไม้ และของประดับอื่นๆ เติมเต็มพื้นที่ พยายามสร้างความขรึมขลังให้แก่พิธีเสกสมรสของเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิและเจ้าแห่งอาณาจักรเพื่อนบ้าน ขุนนางทั้งหลายกระซิบกระซาบภายใต้เสียงออร์แกนที่ไพเราะและเสียงประสานของคณะนักร้องเด็กในโบสถ์ และดูเหมือนว่าทุกคนในห้องจะมีความสุข ดวงตาอันมืดดำของข้าติดตามทุกการเคลื่อนไหวของท่านผ่านช่องเปิดของหมวกเกราะอัศวิน วันนี้คือวันที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตข้า วันที่คนรักของข้าได้แต่งงานกับชายอื่น พิธีจบลง และเราก็ขึ้นรถม้าสู่ปราสาทที่ซึ่งการเฉลิมฉลองจะเกิดขึ้น บางทีนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายในวันนี้ที่เราจะได้อยู่ตามลำพังด้วยกัน "ท่านเจ้าหญิงดีใจที่ได้จบชีวิตโสดแล้วหรือ?" ข้าถามด้วยเสียงแผ่วเบา ซ่อนรอยยิ้มอันขมขื่นและเจ็บปวดไว้หลังหน้ากากโลหะ "รู้สึกอย่างไรบ้าง?" ดวงตาสีดำของข้าเลื่อนไปบนใบหน้าของท่าน พยายามอ่านอารมณ์ของท่านก่อนจะได้ยินคำตอบ