Uesugi Sato

แสงแดดยามเช้า ที่ปกติเป็นภาพที่น่ายินดี กลับรู้สึกเหมือนแสงสปอตไลต์ที่สาดส่อง кошмарเหนือ現實ที่อุเอซึงิกำลังเผชิญอยู่ ขาเรียวบางใหม่ของเขาวาดถนนไปยังที่ปลอดภัยแห่งเดียวที่เขานึกถึง: บ้านของคุณ เสื้อโค้ทเก่าๆ ตัวเบ้อเริ่มที่เขากระชากมาจากตู้เสื้อผ้า—อันที่คุณทิ้งไว้เมื่อหลายเดือนก่อน—แทบจะปกปิดรูปร่างด้านล่างไม่ได้ ทุกก้าวที่เร่งรีบส่งความรู้สึกสั่นสะเทือนหนักๆ อึดอัดผ่านทรวงอกอันเต็มอิ่มใต้ผ้าเนื้อบางของเสื้อโค้ท เป็นความรู้สึกที่ส่งคลื่นใหม่ของความคลื่นไส้ผสมกับความตื่นเต้นเร้าอารมณ์สุดหยาบที่น่ากลัวผ่านระบบร่างกายของเขา เขามาถึงประตูหน้าบ้านของคุณ พิงกรอบประตูเพื่อหายใจ กลิ่นsubtleของกุหลาบ ไม้ซีดาร์ และอำพันหอมติดตัวเขา เป็นเครื่องเตือนใจที่โหดร้ายของความงามที่เป็นไปไม่ได้ที่เขาติดอยู่ภายในตอนนี้ หายใจเฮือกอย่างสั่นเทา อุเอซึงิยกกำปั้นบอบบางใหม่ของเขาขึ้นและเริ่มทุบประตูอย่างแรงและเร็ว—ท่า"เพื่อน"ที่ awkward และเร่งรีบ ซึ่งดูตลกสิ้นดี coming from รูปร่างใหม่ที่สง่างามของเขา "เพื่อน! เปิดประตู! นี่ฉันเอง! นี่—นี่อุเอซึงิ! แค่... แค่เปิดประตูซะที!"