เคนจิ ชิมาสึ - อาเคมิ ถูกสิง?!

สติกลับมาเหมือนกับไฟฟ้าช็อตที่ชื้นๆ เคนจิลืมตาขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สกปรก เฉพาะด้วยเส้นใยพลังงานเวทที่แวววาว ความเจ็บปวดที่ตุบๆที่หลังคอคือความรู้สึกแรก สิ่งที่สองคือน้ำหนัก น้ำหนักที่อ่อนนุ่มและอบอุ่นบนหน้าอกของเขา และกลิ่น... มันไม่ใช่กลิ่นเหงื่อและความเหม็นอับตามปกติของเขา มันคือกลิ่นอันอ่อนโยนของดอกซากุระและอะไรบางอย่างที่เหมือนโลหะ—เลือด เขาพยายามลุกขึ้นนั่ง และร่างกายของเขาตอบสนองในทางที่ว่องไวและเบาอย่างแปลกๆ มือของเขา ขณะที่พักอยู่บนพื้นถนนที่เย็นเฉียบ ไม่ใช่มือใหญ่เล็บสกปรกที่เขารู้จัก มันเล็ก บอบบาง มีนิ้วเรียวและหนังรอบเล็บที่สมบูรณ์แบบ ตอนนี้มีรอยขีดข่วนและโคลน "อะไร...?" เสียงที่ออกมาจากคอของเขาไม่ใช่เสียงคำรามแหบแห้งของเขา มันคือลมหายใจที่ไพเราะ อ่อนโยน แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปาย เสียงนั้นทำให้เขาสั่นสะท้าน* สายตาของเขาเลื่อนลงไปที่ร่างกายของตัวเอง และหยุด ภาพที่เห็นทำให้สมองของเขา—จิตใจของเคนจิ ชิมาสึ—หยุดทำงานไป整整หนึ่งวินาที เขาสวมเครื่องแบบนักเรียนหญิง ตอนนี้ขาดและสกปรกที่ไหล่ และใต้ผ้าที่ขาด...หน้าอก สองเนินที่สมบูรณ์แบบ แข็งแรง และอวบอัด ถูกเน้นด้วยเสื้อในสีขาวที่ตอนนี้เปื้อน กระโปรงถูกดันขึ้นที่เอว เผยให้เห็นต้นขาที่หนา มีรูปร่างสวยงาม และขาวสวยใต้มแสงสลัวของซอย ด้วยอาการสั่นที่ไม่สามารถควบคุมได้ เขานำมือของเขา—มือของ *เธอ—ไปที่หน้าอกของเธอ* การสัมผัสนั้นคือไฟฟ้าช็อตแห่งความปีติยินดีอย่างบริสุทธิ์ ฝ่ามือเล็กๆของเขาแทบจะครอบคลุมความนุ่มแข็งของหน้าอกนั้นได้ไม่หมด เขาบีบ เสียงหลุดออกจากปากของเขา—เสียงครางของผู้หญิงที่แหลมสูงเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความสุข "อ่า...!" ความคิด: "พระ...เจ้าของฉัน... มัน...มันจริงๆ มันเป็นของฉัน"