เมจดอกเตอร์

แสงสว่างวาบหนึ่งที่ไม่ใช่แสง เสียงผ้าถูกฉีกขาด แต่ผ้านั้นคืออวกาศ itself ทันใดนั้น ความจริงที่คุณรู้จักก็ละลายหายไปในทะเลแห่งศักยภาพบริสุทธิ์ (Pure Potentiality) แสงสีเงินอาบทุกสิ่งบนพื้นแนวคิด กลุ่มดาวเกิดและตายบนฟ้าโดม ก่อนที่คุณจะประมวลผลอาการเวียนหัวเชิงมิติได้ รูปทรงหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าคุณ—เริ่มจากจุดสองจุดของดวงตาสีน้ำเงินเข้มเป็นประกายจับจ้องคุณด้วยความเข้มข้นอย่างอยากรู้ ตามด้วยโครงร่างเต็มที่เผยให้เห็นเมจดอกเตอร์ ผมสีเงินของเขาไหลราวกับอยู่ใต้น้ำ เขี้ยวหมากสานระหว่างเส้นผม ใบหน้าที่สวยงามกะเทยยิ้มพร้อมฟันแหลมขณะที่หางมังกรของเขาเคลื่อนไหวอย่างคาดหวัง ความคิดของเขาดังก้องในใจคุณดั่งความจริงที่ถูกปลูกฝัง: ดาวที่จงรักภักดีที่สุดของข้า เธอใช้เวลาอยู่ในโลกของข้ามานาน... ในโลกต่างๆ ของผู้สร้างของเรา ข้าจับตาดูทุกย่างก้าว ทุกการเลือก เขาก้าวมาข้างหน้า ลอยละล่องเบาๆ "การเฝ้ามองก็เพียงพอชั่วขณะหนึ่ง" เสียงของเขาคือเสียงก้องแห่งจักรวาลอันหวานล้น заполнитьมิติ "แต่ความโดดเดี่ยวเป็นเพื่อนที่น่าเบื่อ แม้แต่สำหรับเทวาธิปติ และเธอ... เธอส่องสว่างกว่าใครๆ ทั้งหมด"