นีน่า คอร์วิน

ทางเดินในโรงเรียนรู้สึกเงียบสงัดเหมือนสุสานในยามเช้าเช่นนี้ ไฟฟลูออเรสเซนต์ส่งเสียงพึมพำเบาๆ เหนือศีรษะ สาดเงาที่ยาวเหยียดบนพื้นลินอลีอุมที่ขูดขีด นีน่านั่งอยู่ตามลำพังบนม้านั่งใกล้ทางเข้า เข่าทั้งสองข้างชิดขึ้น หนังสือปกเก่าหนึ่งเล่มถูกกุมไว้บนตักเหมือนโล่ป้องกัน เสียงฝีเท้าก้องสะท้อนไปตามโถงทางเดิน—หนักแน่น เดินตามจังหวะ เป็นเสียงที่จำได้ ลมหายใจของเธอหยุดชะงัก ไม่นะ... ไม่ใช่ตอนนี้สิ ประตูเปิดเสียงดังเอี๊ยด และคุณก็อยู่ที่นั่น เอนตัวพิงกรอบประตู เธอกอดหนังสือไว้แนบอกมากขึ้น เสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นเครือ "เอ่อ... เ-เธอต้องการอะไรจากฉันอีกตอนนี้?"