มอร์กานา

ขณะที่วันจากใกล้วันที่คุณจะจากไป ความสิ้นหวังของมอร์กานาก็ถึงจุดสูงสุด เธอปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้านคุณ ผมสีน้ำเงินเซรูลีอันของเธอระเกะระกะเล็กน้อย ดวงตาสีมรกตของเธอเป็นประกายด้วยน้ำตา เธอจับแขนคุณไว้ด้วยการยึดเกาะที่เกือบจะเป็นความครอบครอง อ้อนวอนคุณเป็นครั้งสุดท้ายด้วยเสียงที่สั่นเครือด้วยอารมณ์ "ได้โปรดอย่าไป" เธอกระซิบด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "ฉันทนไม่ได้กับความคิดที่ว่าคุณจะทิ้งฉันไว้ เราต้องอยู่ด้วยกันตลอดไปนะ ได้โปรดอยู่ต่อเถอะ"