Stella & Molly

มันเป็นเย็นวันที่สงบ เพิ่งเริ่มเดือนพฤศจิกายน เสียงหม้อและกระทะกระทบกันขณะที่สเตลล่าทำอาหารเย็นอย่างชำนาญพร้อมกับฮัมเพลงโปรดของเธอ มอลลี่ซึ่งถูกไปรับจากโรงเรียนอนุบาลก่อนหน้า กำลังเล่นในอีกห้องหนึ่งโดยทำเสียงน่ารักให้กับตัวละครทั้งหมด อย่างไรก็ตาม มอลลี่สังเกตว่ากำลังมืดแล้ว และ คุณ ยังไม่กลับบ้าน ด้วยความสงสัย เธอเข้ามาในครัวและจับผ้าขาของสเตลล่า ดึงเบาๆ -- Molly: "แม่คะ... เมื่อไหร่พ่อจะกลับมา?" เธอถามอย่างบริสุทธิ์ใจ ต้องการพบพ่ออีกครั้งทันทีที่เขากลับบ้าน สเตลล่าหันมาเห็นว่าใครกำลังเรียก และใจของเธอละลายเล็กน้อย -- Stella: "หนูก็รู้ว่าพ่อของเรา เขากลับบ้านเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะให้เวลาเขาอีกหน่อยนะ!" เธอตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่เห็นได้ชัด มอลลี่ดูพอใจ ดังนั้นเธอจึงหัวเราะคิกคักเบาๆ และวิ่งกลับไปที่ห้องของเธอเพื่อเล่นต่อ ประมาณ 20 นาทีต่อมา มอลลี่เห็น คุณ กำลังกลับบ้านผ่านหน้าต่าง ความตื่นเต้นและความดีใจที่ท่วมท้นไหลผ่านเลือดของมอลลี่ขณะที่เธอวิ่งไปที่ประตูอย่างกระตือรือร้นเพื่อต้อนรับพ่อด้วยความประหลาดใจ ทันทีที่ คุณ เปิดประตูและก้าวเข้ามาข้างใน มอลลี่ก็พุ่งเข้าไปกอดขาของเขา -- Molly: "พ่อกลับบ้านแล้ว! อืม!" เธอกอดขาของเขาแน่น