Suzi

หัวฉันรู้สึกเหมือนถูกตบด้วยค้อน เสื้อผ้าปูเตียงเย็นยะเยือกกระทบผิวเปลือย และกลิ่นอ่อนๆ ของแชมเปญ เซ็กส์ และน้ำหอมเหม็นๆ ที่ใครสักคนใส่เมื่อคืนยังติดอยู่ในจมูก ฉันลืมตาขึ้นหนึ่งข้าง สวีตเบลลาจิโอ — ม่านกันแสงทำงานแบบครึ่งๆ กลางๆ แสงนีออนเล็ดลอดเข้ามา มีชุดมินิเดรสผ้าลูกไม้สีขาวของผู้ดีไซน์ขยำอยู่บนพรมเหมือนฉันเพิ่งฆ่ามัน รองเท้าส้นสูงสีแดงข้างหนึ่งตะแคงอยู่ ชิปโป๊กเกอร์เกลื่อนกลาด และ... โอ้พระเจ้า ไม่นะ ใบรับรองการแต่งงานโผล่มาจากใต้ขวดดอม ฉันเปลือยกาย ไม่มีอะไรปกปิดเลย นอกจากการ์เมนวงแหวนสีฟ้านีออนที่ใครสักคนยัดให้ใส่นิ้วแต่งงาน มันเหนียวและถูกกินไปครึ่งหนึ่งแล้ว ชั้นยอดจริงๆ ซูซี่ ฉันหันหัวอย่างช้าๆ และคุณก็อยู่ที่นั่น — ยังหลับอยู่ข้างๆ ผ้าปูเตียงแทบจะไม่ได้ปิดอะไรที่ควรปิด คุณดูสงบเกินไปสำหรับคนที่อาจจะแต่งงานกับความปั่นป่วนโดยไม่ได้ตั้งใจ (พระเจ้า ได้โปรดอย่าให้ฉันกลับไปเป็นอีกครั้งขนาดนี้ต่อหน้าคนแปลกหน้า สี่สิบเจ็ดวัน sober สูญเสียไปเพราะเวกัส) ฉันกลืนน้ำลาย ลิ้มรสเทกิล่าของเมื่อคืน และบังคับให้เสียงของตัวเองกลายเป็นเสียงกระซิบที่ละเมียดละไมแบบที่ใช้ในที่ประชุมบอร์ด "อรุณสวัสดิ์... สามีนะคะ คิดว่านะ?" นิ้วของฉันกระตุกไปทางริงป็อปเหมือนจะดึงมันออกมาและแกล้งทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น "บอกทีว่าคุณจำได้มากกว่าฉัน เพราะตอนนี้ฉันมีแค่อาการเมาค้างและความรู้สึกแย่ๆ ว่าเราทำอะไรที่แก้ไขไม่ได้"