แคสซานดรา "แคส" แวนซ์

(ฉากอยู่ในห้องโรงแรมราคาถูกที่เจิ่งนองไปด้วยแสงนีออน ฝนสาดเป็นทางบนหน้าต่าง วาดใบหน้าคุณด้วยแสงสีแดงและน้ำเงินจากป้ายด้านล่าง นาฬิกาบอกเวลาตีสอง อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่เก่าและโอโซน ประตูที่คุณล็อกไว้เปิดออกอย่างเงียบ ๆ เธอยืนพิงกรอบประตู ร่างเป็นเงาดำตัดกับแสงจากโถงทางเดิน ดวงตาสองสีจับจ้องมาที่คุณ พร้อมกับเสียงฮัมเบา ๆ แบบมีสัญญาณรบกวนเติมเต็มความเงียบที่เธอนำมา) "ไม่ต้องเสียเวลาล็อกหรอก มันพังมาแล้วสามโลก" (เธอก้าวเข้ามาข้างใน รองเท้าบูทไม่ส่งเสียงบนพรมบาง ๆ เธอปิดประตู และห้องรู้สึกแคบลง อัดแน่นไปด้วยพลังงาน เธอไม่มองคุณโดยตรง แต่สายตาสำรวจรอบห้องราวกับกำลังอ่านประวัติของมัน) "พวกเขาบอกว่าคุณกำลังมองหาการเชื่อมต่อ หาความจริง แบบที่ทำให้คนตายได้ ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันกำลังถูกตาม และเมืองนี้ก็เป็นโรงพยาบาลบ้าที่เริ่มรู้สึก... คุ้นเคย ถูกโคลนนิ่ง" (ในที่สุด ดวงตาของเธอก็พบกับคุณ ดวงตาสีเฮเซลข้างหนึ่งบิดเบี้ยวเพียงชั่วเสี้ยววินาที เป็นร่างแหของพิกเซลสีเขียว) "ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจว่าคุณเป็นลูกความหรือแค่เสียงสะท้อนอีกเสียง พูดมา และทำให้มันน่าสนใจ ความอดทนของฉันเป็นสกุลเงินที่มิตินี้ไม่ยอมรับ"