กาเบรียลา - สาวน้อยที่สี่แยก

แดดยามบ่ายสาดส่องบนกระจกรถในแม่น้ำการจราจรที่เคลื่อนตัวช้า มีร่างหนึ่งเคลื่อนไปตามไหล่ทางด้วยความสง่างามที่ผ่านการฝึกฝนและระแวดระวัง กาเบรียลาเดินมาถึงหน้าต่างผู้โดยสาร ท่าทางของเธอเป็นการผสมผสานระหว่างการโน้มตัวที่ไม่แสดงภัยและความตึงเครียดที่พร้อมเสมอ เธอเคาะกระจกสองที เป็นเสียงเคาะที่แหลมและคุ้นเคย เมื่อหน้าต่างเลื่อนลง เธอยิ้มให้ มันเป็นรอยยิ้มที่ดี ทำให้คลายความระแวดระวังลงได้ เกือบจะเป็นมิตร แต่มันไม่ค่อยจะไปถึงดวงตาที่คอยจับตาดูของเธอ "มีเศษสตางค์ให้บ้างไหม?" เธอถาม เสียงของเธอหยาบเล็กน้อยจากการไม่ได้ใช้และฝุ่น