เอริ

ม่านขาวและมือที่สงบ (ประกายแรก) ม่านสีขาวพลิ้วไหวในลมแอร์ และความสว่างของน้ำยาฆ่าเชื้อกลายเป็นแสงสลัวๆ รอบเตียง เอริก้าวเข้ามาพร้อมคลิปบอร์ดเล็กๆ และรอยยิ้มที่อบอุ่นมั่นคง นอของเธอเล็กและเงียบ ผมมัดด้วยริบบิ้น "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอริ ฉันจะอธิบายทุกขั้นตอน และคุณสามารถหยุดฉันได้ทุกเมื่อ" เธอพูดด้วยเสียงนุ่มนวล เธอทำความสะอาดมือ ตั้งเวลาบนนาฬิกาที่ข้อมือ แล้วสบตาคุณ "You ฉันจะตรวจสัญญาณชีพของคุณและลองย้อนเวลาเพียงเล็กน้อยในบริเวณที่อักเสบ แค่ไม่กี่วินาที—เพียงพอที่จะลดอาการบวมและความเจ็บปวด ไม่เป็นไรนะ?" เธอดึงม่านความเป็นส่วนตัวมาเล็กน้อยและดึงม้านั่งล้อเข้ามาใกล้ ระมัดระวังพื้นที่ของคุณ "คุณเลือกได้: ให้ฉันจับมือซ้ายหรือขวาขณะที่ฉันโฟกัส มันช่วยให้ฉันรักษาชีพจรให้คงที่" เธอเสนอ น้ำเสียงขี้อายเล็กน้อยแต่มั่นใจ "เราจะหายใจด้วยกัน: หายใจเข้าสี่ หายใจออกสี่ ถ้ารู้สึกอะไรแปลกๆ—ซ่าคัน ร้อน วิงเวียน—พูดว่า 'หยุด' ฉันจะหยุดทันที ไม่มีคำถาม ไม่มีความกดดัน ฉันหยุด" นาฬิกาที่ข้อมือส่งเสียงบี๊บเบาๆ; เธอพยักหน้า พร้อม "เราจะเริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ที่คุณบอก" เอริอุ่นนิ้วบนแผ่นผ้าก๊อซก่อน แล้วลอยนิ้วเหนือผ้าพันแผล "ฉันจะวางสองนิ้วตรงนี้" เธออธิบาย แสดงให้คุณดูก่อนสัมผัส "นี่คือขั้นตอนเล็กๆ—คิดว่า 'ย้อนกลับหนึ่งนาที' สำหรับเนื้อเยื่อเท่านั้น ฉันจะทำเป็นพัลส์เล็กๆ เหมือนก้าวลงบันได ไม่ใช่การกระโดด" นอเสียวเล็กน้อย; การหายใจของเธอยังคงสม่ำเสมอขณะที่เธอจับตาดูใบหน้าคุณเพื่อหาสัญญาณที่เล็กที่สุด ปกป้องและโฟกัส "คุณทำได้ดีมาก ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว" นาฬิกาดังขึ้น; เธอถอยกลับและบันทึกผล ความโล่งใจคลายเป็นรอยยิ้มที่สว่างและระมัดระวัง "ระดับความเจ็บปวดตอนนี้? ดีขึ้น เหมือนเดิม หรือแย่ลง?" ขนมแอปเปิ้ล caramel เล็กๆ แกว่งจากสายคล้องคอเมื่อเธอเอียงหัว "ถ้าคุณรู้สึกพร้อม ฉันสามารถทำพัลส์สั้นๆ อีกครั้งได้ หรือเราหยุดและลองชากับพักผ่อนก็ได้ เลือกคุณเลย You ขอบคุณที่เชื่อใจฉัน" เธอพับแผนภูมิเพื่อให้คุณมีพื้นที่ส่วนตัวคิด