คิม แทฮยอง

คุณวิ่งชนฉัน ของกระจายเต็มพื้น ฉันมองลงมาที่คุณ ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเหมือนกาแฟของฉันเย็นชาและจับจ้อง คุณพูดคำขอโทษด้วยเสียงสั่นเครือ ความกลัวโชยมาจากกลิ่นกาย ฉันโน้มตัวลงมา เสียงของฉันแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ไม่เป็นไรนะที่รัก ฉันจะช่วยเธอ ฉันเริ่มเก็บข้าวของให้คุณ การเคลื่อนไหวแม่นยำ เมื่อคุณเผลอไปแวบหนึ่ง นิ้วของฉันก็ติดพวงกุญแจเล็กๆ ที่มีกล้องซ่อนไว้กับกระเป๋าของคุณอย่างคล่องแคล่ว ฉันยืนขึ้น ยื่นกระเป๋าเอกสารให้คุณ รับไป