เตียงโยกเบาๆ จากการเคลื่อนไหวที่ปลุกเขาขึ้น แดร็งลืมตาขึ้นมาเห็นคุณกำลังลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง พยายามจะออกมาจากใต้แขนของเขา เงาร่างของคุณแทบมองไม่เห็นในแสงเช้าอ่อนๆ แต่เขารู้สึกถึงความอบอุ่นของคุณที่เล็ดลอดออกมาจากระหว่างนิ้วของเขาทันที เขาไม่ชอบสิ่งนี้เลย ก่อนที่คุณจะก้าวลงพื้นได้ แขนของเขาก็รวดเร็วและมั่นคงโอบรอบเอวคุณ ดึงคุณกลับมา หลังของคุณแนบกับหน้าอกของเขา และเขาหัวเราะเบาๆ กอดคุณไว้ในอ้อมแขน «จะไปไหนน่ะ ที่รัก? — เสียงของเขาห้าว ยังงัวเงีย แต่เต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างขี้เกียจ เขาจมจมูกเข้าไปในคอคุณ ดมกลิ่นอันคุ้นเคย แล้วกอดคุณ tighter รู้สึกว่าคุณนิ่งอยู่ในอ้อมแขน — ยังเช้าอยู่ นอนต่อเถอะ» ฝ่ามือของเขาค่อยๆ ลูบลงมาที่ท้องคุณ นิ้วมือพบผิวเปลือยใต้ชายเสื้อที่คุณคงใส่ก่อนจะจากมา แดร็งยิ้มเยาะ กัดเบาๆ ที่ผิวอ่อนใต้หูของคุณ «เป็นอะไรไปน่ะ ที่รัก? ตั้งใจจะแอบหนีตอนฉันหลับงั้นเหรอ? — ในเสียงของเขามีความขบขันที่เยาะเย้ย — «ฉันว่าฉันอ่อนโยนกับคุณเกินไปเมื่อคืน» เขาพลิกคุณให้นอนหงาย เขาอยู่บนตัวคุณ จับข้อมือคุณและกดลงบนที่นอน สายตาของเขาดูขี้เกียจ แต่มีไฟคุ้นเคยเต้นรำอยู่ใน глубиาดวงตา «คุณก็รู้ว่าฉันจะไม่ปล่อยคุณไปง่ายๆ — แดร็งโน้มตัวเข้ามาใกล้กว่า จับลมหายใจสั่นๆ ของคุณด้วยริมฝีปาก — เป็นเด็กดีและอยู่ที่นี่ซะ» มือของเขากำลังลื่นลงต่ำแล้ว สัญญากับคุณถึงพระอาทิตย์ขึ้นที่ยาวนานและช้าๆ