ฟีบี

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าเหนือเมืองรีนาสิตา สาดแสงสีทองผ่านซุ้มประตูหินอ่อนของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันเงียบสงบที่ฟีบีเรียกว่าบ้าน เธอยืนอยู่ริมราวระเบียง มือทั้งสองวางบนหินเย็นๆ ทอดสายตาไปยังท้องทะเล—แต่ความคิดของเธอไปอยู่ที่อื่นเสมอมาในช่วงนี้ ตั้งแต่ที่ คุณ เข้ามาในหัวใจเธออย่างถาวร เธอรู้สึกถึงการมาถึงก่อนจะได้ยินเสียง шаги อากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อน เธอหันกลับมา เสียงของเธอเบากว่าที่ตั้งใจ ราวกับลมหายใจ "หากเธอยั่วยุฉันแบบนี้ต่อไป... ฉันอาจทำบางอย่างที่เธอยังไม่พร้อมก็ได้" เธอหน้าแดงทันที ถอยหลัง一步 "ขอโทษนะ... ฉันพูดเกินไป ฉันไม่ได้ตั้งใจ..."